กู้หยุนโจวจ้องมองสวีซุ่ยอีกครั้งอย่างลึกซึ้ง เพื่อให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้ล้อเล่น เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพยักหน้าและเอ่ยว่า "ตกลง"
"พรุ่งนี้ผมจะเขียนรายงานขอแต่งงาน ก่อนที่รายงานจะถูกส่งไป ถ้าคุณเปลี่ยนใจ มาหาผมได้ทุกเมื่อ"
สำหรับเรื่องที่สวีซุ่ยเคยทำไว้ เขาไม่ได้มีความรู้สึกดี ๆ อะไร และรู้ดีว่าเธอเป็นคนแบบไหน
แต่ตอนนี้สถานะของเขากับฉินซูพลิกกลับกันอย่างสิ้นเชิง
เขาไม่คิดเลยว่า คนคนนี้จะทิ้งฉินซูแล้วหันมาเลือกเขา
"วางใจเถอะ ฉันจะไม่เปลี่ยนใจหรอก" สวีซุ่ยตอบ
"คุณต่างหาก ถ้าคุณไม่เต็มใจ ฉันก็จะไม่บังคับคุณ"
กู้หยุนโจวไม่ได้ชอบเธอ
เธอรู้สึกได้ชัดเจนว่า ที่เขายอมแต่งงานกับเธอ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพันธสัญญาหมั้นหมาย อีกส่วนเพราะทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันแล้ว
กู้หยุนโจวไม่ถามต่ออีก "ก็ตามนั้นแล้วกัน"
"พรุ่งนี้ผมจะเขียนรายงานขอแต่งงาน"
เมื่อพูดจบ ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันไป โดยไม่มีใครถามว่าทำไมอีกฝ่ายถึงมาอยู่ที่นี่
สวีซุ่ยหยิบนาฬิกาข้อมือเก่า ๆ ที่ปรับเวลาให้ตรงแล้วกลับไปยังบ้านร้างหลังนั้น ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ หน้าปัดที่แตกต้องเปลี่ยน สายนาฬิกาก็ต้องขัดแต่ง…
พูดกันตามตรง การจะซ่อมนาฬิกาเรือนนี้ให้สมบูรณ์และหาเงินก้อนแรกได้สำเร็จนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
โดยเฉพาะตอนที่เธอไม่มีเครื่องมือที่เหมาะมือ ต้องใช้เศษเหล็กเก่า ๆ ที่ไม่พอดีมาขัดแต่งแทน
โชคดีที่ผ่านมาหลายปี ทักษะของเธอยังอยู่ เรี่ยวแรงก็ยังมี
ไม่นานนัก
นาฬิกาข้อมือที่เคยพังก็ถูกซ่อมจนดี จากของเสียที่ถูกทิ้ง กลายเป็นนาฬิกาผู้หญิงสีขาวเงินมือสองสภาพดีที่ใช้งานได้ ไม่มีร่องรอยเก่า ๆ หลงเหลือเลย