ยามเฝ้าประตูชราเลื่อนหนังสือพิมพ์ในมือออก เงยหน้ามองยายฉิน “มาลงทะเบียนหรือ?”
“เรื่องนี้ผ่านไปนานแล้ว ไม่มีโอกาสแล้วละ”
“ถ้าอยากมาสมัคร ก็รอคราวหน้านะ คราวหน้าได้ยินข่าวแล้วรีบมาให้เร็วกว่านี้หน่อย”
ข่าวการรับสมัครงานครั้งนี้ แม้แต่เขาเองก็เพิ่งได้รับแจ้งเมื่อเช้านี้ พอประกาศแจ้งลงมา การสอบคัดเลือกก็เริ่มขึ้นทันที
นี่หมายความว่ายังไง ก็หมายความว่ามีคนรู้ข่าวรับสมัครงานครั้งนี้อยู่แค่กลุ่มเล็ก ๆ คนธรรมดาไม่มีทางรู้ ตำแหน่งนั้นเก้าในสิบส่วนคงมีคนถูกกำหนดไว้แล้ว
การสอบอะไรนั่น ก็เป็นแค่ขั้นตอนให้ครบพิธีเท่านั้น
สาวน้อยเมื่อครู่นั่นได้ข่าวรับสมัครงาน แถมยังลงทะเบียนไว้ก่อนแล้วด้วย ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน
ยายฉินชะงักไป “นี่... เป็นไปไม่ได้มั้ง บ้านเราอยู่ในคุ้มของพนักงานโรงงานทอผ้านะ ไม่เห็นได้ยินใครพูดเลยว่าโรงงานทอผ้าจะรับสมัครคน”
บ้านรวมในตรอกใหญ่ที่พวกเขาอาศัยอยู่ตอนนี้ คนกว่าครึ่งเป็นพนักงานโรงงานทอผ้ากับครอบครัวของพวกเขา เพราะฉะนั้นถึงสถานที่นั้นจะทั้งเก่าและเล็ก แต่มันก็คือคุ้มพนักงานโรงงานทอผ้าของจริง
ถ้ามีข่าวรับสมัครงานจริง คนกลุ่มแรกที่ควรได้ข่าวก็คือพนักงานโรงงานทอผ้า คนตั้งมากมายอยู่ในคุ้มเดียวกัน จะไม่ได้ยินข่าวเลยสักนิดได้ยังไง
ไม่สิ สวีซุ่ยได้ยินข่าว แถมดูท่าจะลงทะเบียนสำเร็จแล้วด้วย
ต้องเป็นหวังอิ๋นฮวาแม่ของเธอที่ไปรู้ข่าวมาจากไหนสักแห่ง แล้วแอบบอกสวีซุ่ย จากนั้นก็ให้สวีซุ่ยปิดบังทุกคนแน่ ๆ
ชายชราส่ายหน้า ก้มลงอ่านหนังสือพิมพ์ต่อ “เรื่องนั้นฉันไม่รู้หรอก”