บ้าไปแล้ว! นี่มันพรสวรรค์ระดับ SSS งั้นเหรอ

ตอนที่ 832 สงบเงียบ ไร้ความน่าสนใจ

5 นาที· 1.2K คำ

ร่างจริงของพี่รองอยู่ในแม่น้ำกาลเวลาหรือ?

เย่ไป๋ไม่รู้ว่าทำไมพี่รองถึงต้องทำเช่นนี้

แต่ในเมื่อพี่รองทำไปแล้ว ก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้นเถอะ

หลังจากผ่านไปนานขนาดนี้ พอได้เห็นว่าพี่รองยังมีชีวิตอยู่และสบายดี เย่ไป๋ก็วางใจขึ้นมาบ้าง

ขอแค่ไม่เป็นอะไรก็พอ

ถึงอู๋เหินจะยังไม่อยากกลับมาก็ไม่เป็นไร

อย่างแรก ก็เป็นอย่างที่อู๋เหินพูดไว้จริง ๆ

โลกเบื้องบนไม่มีใครสู้ได้สักคน โลกนี้เองก็ไม่มีใครสู้ได้เหมือนกัน

กลับมาทำไมล่ะ?

กลับมาฟันเย่ไป๋เล่นหรือไง?

อีกอย่าง ตอนนี้อู๋เหินกลับมายังโลกนี้ไม่ได้

เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดกำลังร้อนใจอย่างหนักแล้ว

เซียวเหยาที่บาดเจ็บหนักกำลังเฝ้าห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด

เย่ไป๋มองเห็นเส้นทางนั้นชัดเจนแล้ว และพร้อมจะก้าวขึ้นเป็นจอมพลังได้ทุกเมื่อ

ยังมีเสวียจิ่วที่กำลังฟื้นตัวอย่างช้า ๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไรถึงจะคืนชีพ...

ทันทีที่อู๋เหินกลับมา ศึกใหญ่ครั้งสุดท้ายก็จะเปิดฉากขึ้น

เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดจะโต้กลับอย่างไม่คิดชีวิต พยายามสังหารเซียวเหยา อู๋เหิน หรือเย่ไป๋คนใดคนหนึ่ง แล้วทำลายหอคอยนิรันดร์และโลกใบนี้ให้สิ้นซาก

ถ้าเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดทำเช่นนั้นจริง ก็เท่ากับตัดสินโทษประหารตัวเอง เพียงแต่ยังยืดเวลาออกไปได้ชั่วคราว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป