97 ปีก่อน ศึกสุดท้ายแห่งห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดค่อย ๆ เปิดฉากขึ้นต่อหน้าเย่ไป๋
เมื่อเผชิญหน้าเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดที่ทรงพลังและสมบูรณ์พร้อมที่สุดในโลก
หนึ่งคน หนึ่งกระบี่ หนึ่งเงา หนึ่งดาบ
สู้!
ชั่วพริบตา ฟ้าถล่มดินทลาย วิถีมหามรรคสึกกร่อน!
เย่ไป๋ไม่อาจบรรยายศึกครั้งนี้ออกมาเป็นคำพูดได้
การปะทะของทั้งสองฝ่ายเกินขอบเขตความเข้าใจของเขาไปแล้ว พลังโจมตีถึงขั้นเหนือกว่าต้นกำเนิด!
เกรงว่าต้องรอให้เย่ไป๋กลายเป็นจอมพลังที่แท้จริงเสียก่อน จึงจะเข้าใจทุกสิ่งที่เห็นในวันนี้ได้
เขาเบิกตากว้าง ไม่ยอมพลาดรายละเอียดแม้แต่น้อย
ไม่นานนัก
เย่ไป๋ก็พบความผิดปกติ!
“พี่ใหญ่ยังไม่ถึงเลเวล 1,000 เหรอ?”
ซี๊ด—
เขากล้าทำแบบนั้นได้ยังไง!
เย่ไป๋หนาววาบไปทั้งตัว เขาไม่เคยคิดเลยว่า
เมิ่งยีนจะยังไม่ถึงเลเวล 1,000 แต่กลับมาลุยเดี่ยวกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดแล้ว!
ตัวที่เย่ไป๋คิดว่าจะต้องรอถึงเลเวล 2,000 ค่อยกลับมาล่า แต่คนอื่นเลเวล 999 ก็ลงมือแล้ว!
เรื่องนี้อธิบายด้วยคำว่า ‘ในหมู่จอมพลังเองก็ยังมีช่องว่าง’ ไม่ได้แล้ว
ชั่วขณะนั้น เย่ไป๋เองยังรู้สึกว่าตนทำให้ว่าที่จอมพลังต้องอับอาย
ไม่นาน เย่ไป๋ก็เข้าใจต้นตอของปัญหา
“ห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดเปิดก่อนกำหนด เสวียจิ่วไม่มีโอกาสเลื่อนถึงเลเวล 1,000 เลย!”
เพิ่งถึงตอนนี้เย่ไป๋ถึงรู้ว่าเทพมารใหญ่ก่อเรื่องเลวร้ายไว้จริง ๆ!
ความโกรธเกรี้ยวพลุ่งขึ้นในใจเย่ไป๋ เขากัดฟันด้วยความแค้น
เทพมารใหญ่ แกมันสมควรตาย!
เมื่อห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดเปิดออก
หากเมิ่งยีนหลีกเลี่ยงการต่อสู้ เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดก็จะกวาดล้างมนุษยชาติและทำลายทุกสิ่งทันที