37 ปี?
เครื่องหมายคำถามปรากฏขึ้นเหนือศีรษะเย่ไป๋
บ้าเอ๊ย นี่มันไม่เหมือนกับแผนที่วางไว้เลยสักนิด!
มหันตภัยล้างโลกเล่นทีเผลออย่างไร้ยางอาย!
เวลา 37 ปีมากพอให้เย่ไป๋กลายเป็นจอมพลังได้ แถมยังเหลือเวลาอีกตั้งสามสิบกว่าปี
แล้วไงต่อ?
ไม่มีแล้ว!
มนุษยชาติทั้งหมดจะย้ายเข้าไปอยู่ในหอคอยนิรันดร์งั้นเหรอ?
รอให้เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดปรากฏตัว แล้วค่อยเจอมหันตภัยล้างโลกอีกครั้ง?
มองยังไงก็เป็นทางตันชัด ๆ!
เย่ไป๋ไม่เคยคิดเลยว่า
เซียวเหยาจะคำนวณผลลัพธ์ออกมาเป็นแบบนี้!
รู้อย่างนี้ไม่ให้คำนวณซะก็ดี!
แต่เดิมมีแค่คนคนเดียวที่ปล่อยตัวตามสบาย
ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าทุกคนไม่มีอนาคตกันหมด!
หลังได้ยินข้อสรุปนี้ เย่ไป๋ไม่ได้ตั้งคำถาม
เซียวเหยาทำนายได้แม่นยำมาโดยตลอด
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องใหญ่ระดับนี้ ทั้งภาพรวมและทิศทาง ล้วนยากจะบิดเบือน
เซียวเหยาเองก็ไม่คิดโกหกอยู่แล้ว
สำหรับเย่ไป๋ ความน่าเชื่อถือของพี่สามเต็มร้อยมาตลอด
เมื่อไม่สงสัยพี่สาม
เย่ไป๋จึงลองดิ้นรนหาทางออก แล้วถามต่อว่า
“ถ้างั้น...การฆ่าเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด จำเป็นต้องมีจอมพลังถึงเก้ารุ่นเหรอ?”
เย่ไป๋เป็นรุ่นที่สี่
ในเวลา 37 ปี อย่างมากก็เพิ่มได้อีกหนึ่งรุ่น นั่นก็คือรุ่นที่ห้า
ยังขาดอีกตั้งสี่รุ่น จะไปทำสำเร็จได้ยังไง!
เซียวเหยายังคงตอบเหมือนเดิม
“จำเป็นต้องมีเก้ารุ่น”
ซี้ด—
เขายังไม่ยอมแพ้
“มีวิธีจัดการเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดภายใน 37 ปีไหม?”
“มี”
คราวนี้คำตอบของเซียวเหยาทำให้หัวใจเย่ไป๋สั่นไหว
ยังพอมีหวัง?