อสูรเฝ้าอยู่แปดชั้นในนั้นงั้นเหรอ?
ฟังเผิน ๆ แล้วก็เร้าใจดีอยู่หรอก
ปรมาจารย์ยัยทึ่มสะดุ้งวาบ ก่อนจะได้สติทันที
เดี๋ยวก่อนสิ!
หมอนี่คืออสูรนะ!
เรื่องที่ดูเท่ขนาดนี้ อสูรจะทำออกมาได้ยังไง?
เรื่องผิดปกติต้องมีพิรุธ!
ต้องมีรายละเอียดอะไรสักอย่างที่ไม่เข้าท่า แต่เธอมองข้ามไปแน่...
กาเบรียลที่นั่งกินเงียบ ๆ มาตลอดเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“แล้วจอมพลังมนุษยชาติคนอื่น ๆ ล่ะ?”
เย่ไป๋ตอบอย่างเต็มอกเต็มใจ
“เฝ้าชั้นหนึ่งไง”
ทุกคน:......
เขายังเป็นเด็กหนุ่มคนเดิม ไม่เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียว...
ถ้าพูดถึงเรื่องเล่นซ่อนตัว ไม่มีใครเหนือกว่าเย่ไป๋ได้!
จอมพลังเก้ารุ่นพิทักษ์ภัยพิบัติทำลายโลก
แล้วผลเป็นยังไงล่ะ?
จอมพลังแปดรุ่นเฝ้าชั้นหนึ่ง เริ่มเกมมาก็ระดับฝันร้ายแล้ว!
ลองนึกภาพผู้เล่นเลเวล 1 คนหนึ่ง บุกเข้าไปในชั้นหนึ่งด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม เตรียมล่ามอนสเตอร์ตัวเล็กเพื่อเพิ่มเลเวล
แต่พอเข้าไปก็ต้องเผชิญหน้ากับเมิ่งยีน + อู๋เหิน + เซียวเหยา + จอมพลังรุ่นที่ห้าอีกห้าคน...
ต่อให้เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดมาเอง ก็ต้องคุกเข่าให้มัน!
ถ้าเริ่มต้นแบบนี้แล้วยังมีใครฝ่าชั้นหนึ่งไปได้
อสูรจะเฝ้าชั้นหลัง ๆ หรือไม่ ก็ดูจะไม่สำคัญเท่าไรแล้ว
นี่มันไม่ใช่อสูรเฝ้าแปดชั้น แต่อสูรสร้างผลงานชิ้นโบแดงชัด ๆ
นี่มันอสูรปล่อยจอยต่างหาก!
เย่ไป๋เองก็มีเรื่องจะพูดเหมือนกัน
จอมพลังคนอื่น ๆ เก่งระดับไหน แล้วอสูรอย่างเขาเก่งระดับไหน?