เรื่องบนโลกเบื้องบน เย่ไป๋ย่อมไม่รู้
เขาสนใจแค่เรื่องที่อยู่ตรงหน้าเท่านั้น
ในฐานะจอมพลังแห่งมนุษยชาติ (ว่าที่) อย่างน้อยก็ต้องแบกรับความรับผิดชอบของตัวเองก่อนสิ
หลังจากไปเยี่ยมหลานเจ๋อเซียนกับฮั่วต้าแล้ว เย่ไป๋ก็เดินทางไปป่านิรันดร์อีกครั้ง
เศษวิญญาณของเมิ่งยีนถูกรวบรวมไว้แล้ว และหลอมรวมเข้ากับศพในโลงหินเป็นหนึ่งเดียว
ส่วนเรื่องคืนชีพจากศพ ทำให้คนตายฟื้นคืน...
ต้องเตรียมการอีกมาก
อย่างน้อยตอนนี้ก็ยังไม่พร้อม
แต่การให้เศษวิญญาณบำรุงอยู่ในศพก่อน จะช่วยลดความยากในภายหลังได้มาก
เย่ไป๋รินสุราหนึ่งกา ณ ที่ฝังอิ่งเก้า
จิ่วเย่เอ๋ย จิ่วเย่ เสี่ยวจิ่วเอ๋ย เสี่ยวจิ่ว
อีกกว่าสามสิบปี เสี่ยวจิ่วถึงจะฟื้นคืนชีพได้อย่างแท้จริง
ส่วนอีกสามสิบกว่าปีข้างหน้า อิ่งเก้าจะได้เป็นผู้สืบทอดสายเลือดผู้แข็งแกร่งที่สุดหรือไม่นั้น ยังไม่มีวี่แววว่าจะเป็นไปได้
บางทีอาจมีคนเก่งกาจจากฟากฟ้าอย่างอู๋เหินปรากฏตัวขึ้น แล้วบดขยี้อิ่งเก้าได้โดยตรง
แต่โอกาสนั้นน้อยเกินไป
เย่ไป๋ไม่ได้รั้งอยู่นาน เขาแวะไปอีกหลายแห่งเพื่อมองดูสหายเก่าจากระยะไกล
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ในบันทึกทางการ ระบุว่าเขาติดตามอาจารย์ฝึกฝนอยู่เสมอ ไม่ก็เข่นฆ่าในห้วงลึก หรือไม่ก็ปิดด่านฝึกตน