นายมีสิทธิ์เลือก
เย่ไป๋มองผีเสื้อที่กลายเป็นหินอยู่บนฝ่ามือ แล้วถอนหายใจเบา ๆ
ที่จริง ตั้งแต่วินาทีที่เขาปลุกพรสวรรค์ขึ้นมา เรื่องราวก็เป็นแบบนี้มาตลอด
เย่ไป๋เลือกได้เสมอ
เขาเลือกได้ว่าจะไม่เป็นว่าที่จอมพลัง จะไม่สู้จนตัวตายกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด จะกลับไปหรือไม่กลับไปก็ได้...
ยุคที่เย่ไป๋ผงาดขึ้นมาไม่เหมือนสถานการณ์เมื่อ 100 ปีก่อน
เมื่อ 100 ปีก่อน มนุษยชาติเดินอยู่บนขอบเหวแห่งความพินาศ ล่มสลายได้ทุกเมื่อ
มนุษยชาติไม่มีสิทธิ์เลือก
เมิ่งยีนไม่มีสิทธิ์เลือก อู๋เหินไม่มีสิทธิ์เลือก เซียวเหยาก็เช่นกัน...
แต่เย่ไป๋ต่างออกไป
การต่อสู้อย่างยาวนานของมนุษยชาติตลอด 100 ปีที่ผ่านมา เปลี่ยนจากไม่มีสิทธิ์เลือก เป็นมีสิทธิ์เลือก
คนตายในสนามรบ ก็เพื่อให้หลังจากนี้ไม่มีใครต้องตาย
ง่ายแค่นั้นเอง
เย่ไป๋เก็บผีเสื้อ แล้วมองนักพรตที่กำลังกลายเป็นหินทีละน้อยอีกครั้ง เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงคารวะก่อนหมุนตัวจากไป
สิ่งที่เซียวเหยารู้และพูดได้ น่าจะพูดออกมาหมดแล้ว
คำตอบที่เหลือ เย่ไป๋ต้องออกตามหาด้วยตัวเอง
เซียวเหยาพัวพันกับต้นกำเนิดโลกของโลกเบื้องบนลึกซึ้งเกินไป ต้องใช้เวลาสักหน่อยเพื่อตัดสายสัมพันธ์นี้