คนที่ผูกกระดิ่งไว้ ย่อมต้องเป็นคนแก้กระดิ่งนั้นเอง
หากอยากรู้ให้แน่ชัดว่าเรื่องทั้งหมดนี่มันเกิดอะไรขึ้น ไปถามเซียวเหยาตรง ๆ คงเร็วกว่า
หรือพูดอีกอย่างก็คือ เซียวเหยาอาจมีวิธีทำให้เย่ไป๋เข้าใจทุกอย่าง
ส่วนเหตุผลที่เมื่อสามปีก่อนไม่ยอมบอกความจริงกับเย่ไป๋นั้น
อาจมีอยู่หลายข้อ
ข้อหนึ่ง ตอนนั้นเย่ไป๋ยังอ่อนแอมาก
อีกข้อคือ ยังไม่ถึงเวลา
ตัวเซียวเหยาเองก็มีปัญหา ต้องจัดการเรื่องบางอย่าง
ก่อนจะแก้ปัญหาของตัวเองได้ เซียวเหยาทำอะไรให้เย่ไป๋ไม่ได้
แน่นอนว่าอีกความเป็นไปได้หนึ่งก็คือ เซียวเหยาเองก็ไม่รู้คำตอบ
ไม่ว่าจะเป็นกรณีไหน สำหรับเย่ไป๋แล้ว การไปพบเซียวเหยาสักครั้งก็มีแต่ได้กับได้
หลังออกจากห้องลับ เย่ไป๋กวาดตามองเผ่ามังกรจำนวนมากในเขตหวงห้าม
“สัตว์อสูรในชั้นนี้ พวกแกจัดการกันเอง”
ทิ้งคำพูดไว้แล้ว เย่ไป๋ก็หันหลังจากไป
ก่อนออกเดินทาง เขาไม่ลืมพามังกรทองของตัวเองไปด้วย
แม้ซากศพนี้จะเย็นชืดมาหลายปีแล้ว
แต่...มันอ้วนขึ้น
ใช่แล้ว
ซากศพสีทองตัวหนึ่ง อ้วนขึ้น น้ำหนักก็เพิ่มขึ้นด้วย
ไม่รู้พวกผู้อาวุโสเผ่ามังกรดูแลมันกันยังไง แต่สรุปคือมันอ้วนขึ้น