“นี่ไม่ใช่เหรียญทองแดงครึ่งซีกของฉันจริง ๆ นะ!”
น้องเงาพูดด้วยสีหน้าไร้เดียงสา
ภายในวิหารนิรันดร์ เย่ไป๋หาวหวอด ก่อนพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า
“อย่าเพิ่งสนว่าเหรียญทองแดงครึ่งซีกนี่เป็นของใคร บอกมาคำเดียวว่าจะเอาหรือไม่เอา!”
น้องเงา:......
เขาไม่คิดเลยว่าหลังจากไม่ได้เจอกันหลายปี พริบตาเดียวเจ้าหัวขโมยที่เคยขโมยแหล่งกำเนิดเงาของตนไปในวันนั้น จะพลิกโฉมกลายเป็นจอมพลังของมนุษยชาติไปจริง ๆ
แม้สถานะจอมพลังของเย่ไป๋จะมีน้ำอยู่บ้าง
แต่ความคลาดเคลื่อนนี้
ก็เป็นเพียงเมื่อเทียบกับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้น
สำหรับตัวตนอื่น ๆ แล้ว ไม่มีอะไรแตกต่างกัน
พวกเขาไม่มีทางต่อต้านเย่ไป๋ได้เลย
น้องเงาไม่พูดเรื่องนี้ต่อ เขามองแหล่งกำเนิดเงาตรงหน้าแล้วถามเสียงเบาอย่างหวาด ๆ ว่า
“นายจะคืนของสิ่งนี้ให้ฉันจริง ๆ หรือ?”
“หลอกน่ะ”
เย่ไป๋กลอกตา พูดอย่างไม่สบอารมณ์ว่า
“ถ้านายยังไม่รีบเอาไป ฉันจะเปลี่ยนใจแล้วนะ!”
“ฉันเอา! ฉันเอา!”
น้องเงารีบรับแหล่งกำเนิดเงากลับมา แต่ยังรู้สึกเหมือนกำลังฝันอยู่
ไม่มีใครเข้าใจความหมายและคุณค่าของแหล่งกำเนิดเงาดีไปกว่าเขา
หากอยากก้าวหน้าไปอีกขั้น น้องเงาจำเป็นต้องได้แหล่งกำเนิดเงาคืน
