“ฮี้—”
คนตายกลายเป็นม้าจริง ๆ ไปแล้ว!
ม้าป่าตัวหนึ่งวิ่งออกจากสถานประกอบพิธีศพ หายลับไปในความมืด
สวี่ชิงเฟิง:......
เขาเองก็อยากไล่ตามอยู่หรอก แต่ถึงจะใช้พลังจอมสงครามขั้นเก้าของตัวเอง ก็ยังตามเสวียเหมิงไม่ทัน!
เขาไม่มีความสามารถพอจะทำแบบนั้น เข้าใจไหม
ที่สำคัญกว่านั้นคือ สวี่ชิงเฟิงตระหนักถึงเรื่องน่าสะพรึงกลัวเรื่องหนึ่ง!
เขาได้เจอเซียวเหยาจริง ๆ!
ส่วนเสวียเหมิงจะกลายเป็นม้าหรือไม่ พอกลายเป็นม้าแล้วจะไปทำอะไร ล้วนเป็นเรื่องรองทั้งนั้น
สิ่งสำคัญที่สุดคือ นักพรตตรงหน้า!
ต่อจากนี้ควรทำยังไงดี?!
ความคิดนับไม่ถ้วนแล่นผ่านสมองของสวี่ชิงเฟิง เขาถึงกับยืนนิ่งค้าง ราวกับไก่ไม้
นักพรตกวาดตามองซากข้าวของที่กระจัดกระจายเต็มพื้น แล้วส่ายหน้า
“ไปกันเถอะ”
ในเมื่อไม่มีคนตาย ก็ไม่จำเป็นต้องทำพิธี
ไม่ต้องทำพิธีแล้ว ก็กลับบ้านไปนอนดีกว่า
ท่านสองอิ่งเดินตามหลังนักพรต พลางส่งสายตาให้สวี่ชิงเฟิงอย่างร้อนรน
สวี่ชิงเฟิงเองก็จนปัญญาเหมือนกัน!
เซียวเหยามาทำพิธี แต่ไม่มีคนตายก็ไม่ทำพิธี
แล้วสวี่ชิงเฟิงจะทำยังไงได้?
ฆ่าตัวตายตอนนี้ เพื่อให้ทุกคนสนุกกันหน่อยไหมล่ะ?!
“โปรดหยุดก่อน!”
สวี่ชิงเฟิงพูดออกไปแล้ว แต่ในหัวกลับยังว่างเปล่า
โชคดีที่สมองของท่านสองอิ่งมีตั้งสองหัว อย่างไรก็คิดได้เร็วกว่าคนทั่วไป จึงรีบต่อคำให้
“ที่บ้านนายยังมีคนตายให้ทำพิธีอีกหรือ?”
สวี่ชิงเฟิง:......
ด้วยความสงบเรียบร้อยของเมืองหนานเจียง ต่อให้สวี่ชิงเฟิงอยากหาคนตายสักคนก็ยังยาก
แม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่
สวี่ชิงเฟิงตระหนักได้เรื่องหนึ่ง เซียวเหยาคิดว่าตัวเองเป็นคนธรรมดา แถมยังพาอิ่งสองไว้ข้างกาย กลางวันตั้งแผงขายของ กลางคืนทำพิธี...