พี่สามนี่รอบคอบจริง ๆ ฉันร้องไห้แล้ว
เย่ไป๋แทบหัวเราะจนปวดท้อง...
เรื่องตลกแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง?
เมื่อ 100 ปีก่อน วิญญาณหอคอยไปหาเซียวเหยาให้ทำนายดวงชะตาก่อน
ผลการทำนายของเซียวเหยาทำให้วิญญาณหอคอยวางเดิมพันกับเผ่าปีศาจโดยไม่ลังเล
นี่เป็นโอกาสเดียวของวิญญาณหอคอย
แต่สถานการณ์กลับเริ่มเลยเถิดขึ้นเรื่อย ๆ
จากมุมมองของวิญญาณหอคอย ทุกการตัดสินใจของมันล้วนถูกต้องที่สุดแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น วิญญาณหอคอยยังคิดว่าขอบเขตของตัวเองไม่สูงพอ จึงไปขอความช่วยเหลือจากเซียวเหยาผู้พึ่งพาได้มากที่สุด
แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า
เซียวเหยาจะทำนายผิดได้!
[เซียวเหยานึกออกแล้ว]
เย่ไป๋:......
เพราะงั้นพี่สามถึงได้รอบคอบจริง ๆ
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว
วิญญาณหอคอยไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ ทำได้เพียงกัดฟันทำตามแผน
อีกอย่าง ในเมื่อเซียวเหยาคาดการณ์ถึงความเป็นไปได้นี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว ย่อมต้องมีแผนรับมือที่สอดคล้องกันด้วย
ดังนั้น ตลอด 100 ปีต่อมา วิญญาณหอคอยจึงทำงานอย่างขยันขันแข็ง สร้างอุปกรณ์ระดับ SSS ให้มนุษยชาติทีละชิ้น
จนกระทั่งอสูรปรากฏตัว...
“ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
เย่ไป๋เข้าใจในทันที เขารู้สึกเห็นใจต่อชะตากรรมของปรมาจารย์ยัยทึ่มอย่างยิ่ง
ใบหน้าของเขาเผยรอยยิ้มเห็นอกเห็นใจออกมาโดยไม่รู้ตัว...