มีเพียงสามคำง่าย ๆ: ฉันพูดเอง
วิญญาณหอคอยไม่รู้จะโต้แย้งอย่างไรอยู่ชั่วขณะ
เซียวเหยาก็เป็นคนตรงไปตรงมามาก
ฉันบอกว่าเอาไปไม่ได้ ก็คือเอาไปไม่ได้
วิญญาณหอคอยไม่แม้แต่จะดิ้นรน ยอมแพ้ไปตรง ๆ
“ก็ได้ เอาวิหารนิรันดร์ไปไม่ได้ก็ช่างมัน ฉันไม่ใช่คนโลภขนาดนั้นสักหน่อย...”
คริสตัลแก่นนิรันดร์หมุนวนอยู่สองสามรอบ ก่อนจะหยุดลง แล้วถามอีกครั้งว่า
“จางเซียวเหยา ฉันเอาตำแหน่งเทพไปสักตำแหน่งได้ใช่ไหม?”
ในฐานะวิญญาณหอคอยที่คอยพิทักษ์หอคอยนิรันดร์มาเนิ่นนาน สิทธิ์แค่นี้ยังพอมีอยู่
เซียวเหยาพยักหน้า คิดว่าทำแบบนี้ก็ไม่มีปัญหา
วิญญาณหอคอยถามต่อ “นายว่าฉันควรเอาตำแหน่งเทพไหนไปดี?”
ถ้าให้เลือกเอง เธออาจเลือกเทพแห่งความงามอะไรทำนองนั้น
แต่วิญญาณหอคอยอยากฟังคำตอบของเซียวเหยาก่อน
เจอเรื่องตัดสินใจไม่ได้ก็ถามเซียวเหยา
หลายปีมานี้วิญญาณหอคอยถามเซียวเหยามามากมาย และเขาไม่เคยทำพลาด
ที่สำคัญที่สุดคือ คำถามเหล่านั้นง่ายมาก ไม่ต้องคำนวณ เซียวเหยาก็ตอบได้
คำถามครั้งนี้ก็ง่ายเช่นกัน
เซียวเหยาตอบว่า
“ยมทูต”
วิญญาณหอคอยสงสัยเล็กน้อย
“ทำไมต้องเป็นยมทูต?”
ยมทูตเป็นเทพที่ทรงพลังในวิหารนิรันดร์จริง
แต่...