ไอ้กระจอก?
ถ้าเป็นคนอื่นคงไม่กล้าพูดออกมาแน่
เรียก «ลูกชายของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด» ว่าไอ้กระจอก
แล้วเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดจะเป็นอะไรล่ะ?
ไอ้กระจอกตัวพ่อหรือไง?
เย่ไป๋พูดจริงจัง
ล้อเล่นน่า ฉันใจถึงขนาดนี้เลยนะ!
คนอื่นกลัวว่าจะไปล่วงเกินเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด แต่เย่ไป๋ไม่กลัว!
แค่คำว่า «ผู้สืบทอดสายเลือดผู้แข็งแกร่งที่สุด» ก็ทำให้เขาล่วงเกินเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดจนหมดทางคืนดีแล้ว
ทั้งสองฝ่ายเป็นศัตรูกันจนต้องตายไปข้างมานานแล้ว จะกลัวอะไรอีก?
เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดลงมือกับเย่ไป๋ไม่ใช่ครั้งสองครั้ง
ถ้ามีโอกาสฆ่าอีกฝ่าย เย่ไป๋ก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
เย่ไป๋มององค์ชายหวงอีกครั้ง แล้วถามอย่างสงสัยว่า
«ฐานะของนาย ถ้าตกไปอยู่ในมือคนอื่น บางทีอาจเป็นเครื่องรางช่วยชีวิต...»
แต่พอมาอยู่ในมืออสูร
กลับกลายเป็นเครื่องเร่งความตายเสียอย่างนั้น!
ในเมื่อเป็นแบบนี้
แล้วองค์ชายหวงจะเปิดเผยฐานะตัวเองทำไม?
ขณะที่เย่ไป๋กำลังสงสัย องค์ชายหวงก็พูดขึ้นอีกครั้ง
«ฉันเดาว่าพวกนายอยากไปห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดใช่ไหม?»
«อ้อ เข้าใจแล้ว!»
เย่ไป๋ร้องขึ้นอย่างกระจ่างแจ้ง
«ที่แท้ก็เป็นลูกกตัญญูของไอ้กระจอกนี่เอง!»
กตัญญูจนคนทั้งบ้านพร้อมใจกันซาบซึ้งเลยนะทุกคน
คำพูดขององค์ชายหวงชัดเจนจนแทบไม่ต้องตีความ
เขาอยากเป็นลูกกตัญญู
แต่
จะมีวาสนาได้เป็นลูกกตัญญูหรือเปล่า ไม่ใช่เขาที่ตัดสินใจได้
ต้องดูสีหน้าของอสูรต่างหาก
«มา คุยกับลุงเรื่องพ่อของนายหน่อย»
เย่ไป๋เพิ่งเอ่ยขึ้น สีหน้าองค์ชายหวงก็หม่นลงทันที