“แก...รู้หมดแล้วหรือ?”
เทพสมุทรขมวดคิ้วเล็กน้อย สีหน้าครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ยืนยันได้แน่นอนว่า
องค์ชายหวงตกอยู่ในมืออสูรแล้ว!
“ตาเฒ่าทะเล เราก็ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันตั้งหลายครั้ง แค่ฆ่าแก ฉันก็ฆ่าไปตั้งหลายหนแล้ว!”
คำพูดประโยคเดียวของเย่ไป๋เกือบทำให้เทพสมุทรกระอักเลือดใน
นี่เรียกว่าผ่านความเป็นความตายมาด้วยกันงั้นเหรอ?
ความเป็นความตายของเจ้านี่คือเอาชีวิตกันจริง ๆ นะ!
เย่ไป๋กล่าวอย่างหนักแน่น
“ฉันจะแถมข้อมูลให้อีกเรื่อง เจ้าหนูนี่มาแข่งชิงตำแหน่งเทพมารองค์ที่แปด!”
เทพสมุทร: ???
ก่อนหน้านี้เทพสมุทรยังพอทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ไม่เก็บมาใส่ใจได้
แต่คำพูดสุดท้ายของอสูรกลับแทงใจดำเขาเข้าเต็ม ๆ!
สละตำแหน่งเทพ หนีออกจากวิหารนิรันดร์ แล้วมาถึงห้วงลึกที่แปด...
เทพสมุทรไม่มีทางถอยแล้ว!
หากไม่ได้เป็นเทพมารองค์ที่แปด
ชะตากรรมของเทพสมุทรคงเลวร้ายยิ่งกว่าตกอยู่ในมืออสูร!
องค์ชายหวงที่กลายเป็นนักโทษ จะได้เป็นเทพมารองค์ที่แปดงั้นหรือ?
ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้!
ตราบใดที่อยู่ในมือมนุษยชาติ ทุกอย่างก็เกิดขึ้นได้!
ยิ่งไปกว่านั้น
ในเมื่อมนุษยชาติควบคุมเทพสมุทรได้ ก็ย่อมใช้วิธีเดียวกันควบคุมองค์ชายหวงได้เช่นกัน!
ขอเพียงผลประโยชน์มากพอ เทพมารก็ยินดีร่วมมือกับมนุษยชาติ!
เทพสมุทรเข้าใจดีว่า
คนที่ตัดสินได้ว่าใครจะเป็นเทพมารองค์ที่แปด ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นปีศาจหนังมนุษย์ตรงหน้าเขา—อสูร!
เทพสมุทรยิ่งรู้ดีว่าอสูรอาจกำลังหลอกขู่เขาอยู่
แต่ถึงอย่างนั้น