“คราวหน้าเจอเรื่องแบบนี้ ก็ตรวจสอบสถานการณ์ให้ชัดเจนก่อน...”
เหล่ายอดฝีมือจากกรมป้องกันเมืองเองก็จนปัญญา
พวกเขาได้รับสายด่วนแจ้งว่ามีขโมยบุกเข้าบ้าน แต่พอไปถึงกลับพบว่าเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด
จ้าวหลินเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น คนจากกรมป้องกันเมืองมาแบบงง ๆ แล้วก็กลับไปแบบงง ๆ
เขามองคนสองคนที่อยู่นอกประตู
คนหนึ่งแต่งตัวฉูดฉาด ท่าทางบ๊อง ๆ กำลังนั่งยอง ๆ นับมดอยู่ตรงปากบันได
ใครจะไปรู้ว่ามดมาจากไหนตรงปากบันได
ส่วนนักพรตอีกคนดูปกติกว่ามาก ยืนหน้านิ่งอยู่ด้านนอก ดูท่าทางเข้าถึงยาก
จ้าวหลินถามอย่างหยั่งเชิงว่า
“คุณคือ?”
เซียวเหยาครุ่นคิด ก่อนตอบว่า “พี่สาม”
พี่สามงั้นหรือ?
จ้าวหลินจำไม่ได้ว่าตัวเองมีพี่ชายคนนี้ด้วย!
คนบ้าที่นั่งยองอยู่บนพื้นตอนนี้กลับมีแววตาแจ่มชัดเป็นพิเศษ เขาอธิบายว่า
“พี่ชายคนที่สามของปู่ฉันเป็นพี่สามของเย่ไป๋”
“อ้อ เชิญเข้ามาเลย เชิญเข้ามา”
จ้าวหลินรีบขยับหลบ เปิดทางให้ทั้งสองเข้าบ้าน พลางพูดไปด้วยระหว่างเดิน
“เย่ไป๋ยุ่งอยู่ข้างนอก บ้านของเขาผมแวะมาทำความสะอาดเป็นประจำ แล้วก็ตรวจดูว่าชั้นบนชั้นล่างมีน้ำรั่วหรือเปล่า...”
ใช่แล้ว
หลังจากมาถึงเมืองหนานเจียง เซียวเหยาก็พาอิ่งสองเข้ามาพักที่บ้านของเย่ไป๋ทันที