เย่ไป๋มองคุกกระบี่ตรงหน้าแล้วเริ่มสงสัยในชีวิต
การจะทำลายคุกกระบี่ระดับนี้ ต่อให้รู้วิธี ก็ยังลงมือได้ยากลำบาก
ยิ่งไปกว่านั้น ข้างกายเย่ไป๋ยังมีเพื่อนร่วมห้องขังระดับตัวท็อปอย่างซุนหลี่อีกคน
พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นตัวถ่วง
ซุนหลี่เองก็จนใจเหลือเกิน!
คุกกระบี่แห่งนี้ล้ำค่ามาก ควรให้ว่าที่จอมพลังได้ใช้สิถึงจะถูก
แล้วทำไมถึงกลายเป็นเขา ซุนหลี่ ไปได้ล่ะ?
ซุนหลี่นั่งอยู่ตรงมุมห้อง กางมือออกสองข้างแล้วมองเย่ไป๋
“ตอนนี้เราจะทำยังไงกันดี?”
“แค่ได้ยินนายพูดคำว่า ‘เรา’ เรื่องก็แย่สุด ๆ แล้ว...”
เย่ไป๋ถอนหายใจ มองไปทางซุนหลี่
ด้วยนิสัยของอสูร เวลาเจอปัญหาย่อมไม่กลัวอยู่แล้ว
หาช่องโหว่ของระบบก่อนค่อยว่ากัน!
ซุนหลี่ถูกอู๋เหินส่งเข้ามา
เย่ไป๋ต้องคิดดูว่ายังมีช่องโหว่อะไรให้ใช้ได้อีก
อีกอย่าง... เรื่องที่ซุนหลี่ซวยเกินไปก็ทำให้เย่ไป๋ฉุกคิดขึ้นมา
มีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
หมอนี่ต้องมีความลับอย่างอื่นซ่อนอยู่แน่
ถ้าแค่โชคร้ายธรรมดา เย่ไป๋ยังพอรับได้
คนเราย่อมต้องมีคนโชคร้ายบ้าง แล้วทำไมคนนั้นจะเป็นคนอื่นไม่ได้ล่ะ?