เย่ไป๋จะอยู่รั้งท้าย
คำขอนี้ อิ่งเก้าไม่มีทางปฏิเสธ
ด้วยพลังฝีมือในตอนนี้ เขาไม่มีคุณสมบัติพอจะเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งนี้
กว่าจะได้สกิลฝันดีเป็นจริงมาครอบครอง ก็ไม่ควรเอามาใช้ที่นี่
ยังมีที่ที่สำคัญกว่านี้
เขาวางแผนมานานหลายปี จะมาแพ้ที่นี่ไม่ได้
อีกอย่าง อิ่งเก้ารู้จักนิสัยของเย่ไป๋ดีเกินไป
เจ้าเด็กนี่ ถ้าโอกาสรอดไม่ถึง 100% ไม่มีทางเอาตัวมาพัวพันกับเรื่องยุ่งยากนี่แน่!
ยิ่งไปกว่านั้น มนุษยชาติให้ความสำคัญกับผู้แข็งแกร่งเป็นอันดับแรก การอยู่รั้งท้ายก็เป็นหน้าที่ของผู้แข็งแกร่งมาโดยตลอด
เมื่อเผชิญหน้ากับอสูรที่มีทั้งพรสวรรค์ระดับ SSS และตราประทับจอมพลังอยู่ในมือ อิ่งเก้าก็ถือว่าเป็นผู้อ่อนแอจริง ๆ
“ไอ้หลานเวร ตามมา!”
พูดจบ อิ่งเก้าก็กระโจนไปข้างหน้า คว้าโซ่เหล็กเส้นหนึ่งไว้ ทว่ายังไม่ทันได้ออกแรง อิ่งสามก็ช่วยเขาออกมาได้แล้ว
ส่วนทางเดินที่เพิ่งฝ่าด่านเปิดไว้ด้านหลังเขา ตอนนี้กลับเริ่มฟื้นสภาพ!
เกิดอะไรขึ้น?
อสูรไม่ออกมาแล้วงั้นเหรอ?!
อิ่งเก้าที่เพิ่งกลับเข้าไปในห้วงลึกยังไม่ทันได้หายใจ ก็ไม่มีเวลาสนใจความเป็นความตายของไอ้หลานเวร ถูกอิ่งสามพาตัววิ่งหนีสุดชีวิต
พริบตาเดียว อิ่งสามก็พาเขากลับมาถึงดาวสีน้ำเงิน แถมยังพาไปส่งถึงนอกป่านิรันดร์เลยด้วย
“จิ่วเย่ ทางนี้ปลอดภัยครับ”
อิ่งสามเป็นอดีตเทพมาร ทั้งยังเป็นห่วงความปลอดภัยของอิ่งเก้าขนาดนี้ ทำให้อิ่งเก้าซาบซึ้งใจมาก