“เฒ่าฮั่ว มาขี้ใช่ไหม?”
“ไอ้แซ่หวัง อยากโดนซ้อมหรือไง!”
เสียงสนทนาของคนสองคนดังมาจากด้านหลังเด็กสวมรองเท้าบูต
ซุนหลี่: ......
เขารู้แค่ว่าตัวเองโชคร้าย แต่ไม่คิดว่าจะโชคร้ายขนาดนี้!
ซุนหลี่หาบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ล้างหน้าให้สะอาด
เด็กสวมรองเท้าบูตเดินตามเขามาตลอด ก่อนยื่นกระดาษให้สองสามแผ่น ซุนหลี่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่ได้รับไว้
ซุนหลี่พูดอย่างเย้ยหยันตัวเองว่า
“ของที่ฉันเคยแตะ มีแต่จะนำโชคร้ายมาให้”
พูดจบ ซุนหลี่ก็เตรียมลุกขึ้นจากไป เขาไม่คิดจะไปตามหาว่าที่จอมพลังของมนุษยชาติ ยิ่งไม่คิดจะช่วยเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด
ส่วนคำพูดของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด ซุนหลี่ก็ถือว่าเป็นแค่คำผายลม
ใครเชื่อก็บ้าแล้ว
หลังจากถูกเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดกลืนลงท้อง ซุนหลี่ก็ได้เห็นแล้วว่า คนบ้าของจริงเป็นอย่างไร
เหล่าผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนกำลังทะเลาะกัน พวกโง่โลภมากตีกันนัวเนีย
คนพวกนี้จะทำเรื่องสำเร็จได้ยังไง!
ซุนหลี่อยู่ในห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดมานาน จึงรู้ความลับบางอย่างเช่นกัน
เศษต้นกำเนิดนิรันดร์กลุ่มที่ควบคุมได้ยากที่สุดหนีออกไป ก่อนจะเสื่อมทรามกลายเป็นเทพมารในห้วงลึก