มุมมองหยุดอยู่ที่ซุนหลี่ เย่ไป๋กับเด็กน้อยทำได้เพียงเฝ้ามองซุนหลี่สร้างความเดือดร้อนให้โลกมนุษย์ต่อไป
เรื่องราวเหล่านี้เกิดขึ้นเมื่อร้อยปีก่อน หรืออาจจะนานกว่านั้น
ชีวิตของซุนหลี่มีแต่ขอทาน ไม่ก็เดินทางไปขอทาน
แม้ซุนหลี่จะพยายามหลีกเลี่ยงสถานที่ที่มีผู้คนพลุกพล่านให้มากที่สุดแล้ว แต่เรื่องซวย ๆ ก็ยังประดังเข้ามาไม่หยุด
เพื่อไม่ให้คนอื่นต้องเดือดร้อน ซุนหลี่จึงหนีไปยังเขตไร้ผู้คน ตั้งใจจะอดตายอยู่ที่นั่น
ในวินาทีที่ซุนหลี่หมดหนทางและกำลังจะตาย
หอคอยแห่งหนึ่งก็ร่วงลงมาจากฟากฟ้า
แววตาของซุนหลี่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง พวกนั้นยังมาอยู่ดี
ซุนหลี่รู้ดีว่า ต่อให้ฆ่าตัวตายก็หยุดยั้งการมาถึงของหอคอยนิรันดร์ไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้น ซุนหลี่ไม่มีความสามารถพอจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ
ภัยพิบัติทำลายโลกไม่ยอมให้เขาตาย
ในเมื่อเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดส่งซุนหลี่มายังดาวสีน้ำเงินได้ พวกนั้นก็ย่อมมีพิกัดของดาวสีน้ำเงิน
ที่นี่คือแหล่งรวมตัวแห่งเดียวของมนุษยชาติ
และยังเป็นเพียงสิ่งเดียวที่คุกคามเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดได้
ขอเพียงกำจัดภัยคุกคามนี้ให้สิ้นซาก ต่อให้ภัยพิบัติทำลายโลกมาเยือนอีกครั้ง เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งใด