เหนือแม่น้ำกาลเวลา เย่ไป๋กับเด็กน้อยยืนอยู่กลางอากาศ เฝ้ามองทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน
หลังถูกเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดคายออกมา ซุนหลี่ก็เค้นสมองด่ากราดเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดไม่หยุด
ใจความสำคัญของเขามีเพียงอย่างเดียวคือ
ไม่พอใจก็ฆ่าฉันสิ!
ท่าทางสมกับเป็นเทพมารองค์ที่ห้าไม่มีผิด
เย่ไป๋รู้ดีว่าในฐานะผู้เผชิญเคราะห์ ซุนหลี่คงใช้ชีวิตได้ไม่สุขสบายสักเท่าไร
โดยเฉพาะหลังจากถูกเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดกลืนเข้าไป...
เดิมทีความคิดของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดคงเป็นการหลอมรวมซุนหลี่เข้ากับตน
ภัยพิบัติทำลายโลกไม่อาจทำลายหอคอยนิรันดร์ และไม่อาจทำลายเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดได้
แต่
ปัญหาของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดนั้นใหญ่หลวงนัก เจตจำนงอันแข็งแกร่งนับไม่ถ้วนเข่นฆ่ากันอยู่ในร่าง แย่งชิงสิทธิ์ควบคุมร่างกายทั้งหมดทุกวินาที
หากฝ่ายใดชนะ ผู้ชนะก็จะกำจัดเจตจำนงอื่นทั้งหมดโดยไม่ลังเล
เหล่าจอมพลังที่เข้าร่วมการช่วงชิงครั้งนี้ต่างมีความมุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ แม้ต้องแลกด้วยซากศพนับหมื่น
เพียงแต่พวกเขาอยากเป็นฝ่ายสำเร็จ ส่วนคนอื่นต้องเป็นฝ่ายทิ้งซากศพไว้เบื้องหลัง
การหลอมรวมซุนหลี่เข้าไปในร่างของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด อาศัยภัยพิบัติทำลายโลกสังหารพวกโชคร้ายบางคน เพื่อกำจัดคู่แข่ง
เมื่อดูจากผลลัพธ์แล้ว เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดล้มเหลว
หากไม่มีโชคร้ายของซุนหลี่ หอคอยนิรันดร์ซึ่งเดิมควรเป็นอาวุธต้นกำเนิดที่แข็งแกร่งที่สุดก็คงไม่กลายเป็นผนึกที่ใช้สะกดเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด!