มือข้างหนึ่งเกาะขอบโลงศพดำไว้
ชายหนุ่มหน้าซีดคนหนึ่งค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความฉงน
“ฆ่า—ฆ่า—”
ข้างหูของเขาคล้ายมีเสียงสังหารไม่รู้จบจากสนามรบ เสียงคำรามของสายลมและเสียงกึกก้องของสายฟ้า
เบื้องหน้าชายหนุ่มมีแต่หมอกหนาทึบ
เสียงกระซิบอันแฝงความอาฆาตอย่างยิ่งดังมาจากส่วนลึกของหมอก
“ฉันตายอย่างน่าอนาถเหลือเกิน...”
พร้อมกับเสียงกระซิบนั้น ภาพหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของชายหนุ่ม
ราชันสวรรค์ฮั่วแขนทั้งสองข้างหักเป็นท่อน ๆ หน้าอกมีรูโหว่ขนาดใหญ่ พลังชีวิตค่อย ๆ เลือนหายไปทีละน้อย...
ชายหนุ่มเบิกตากว้าง ดวงตาแดงก่ำด้วยเส้นเลือดฝอย จากนั้นก็พุ่งหมายจะออกจากโลงศพดำ
น่าเสียดายที่ทำไม่ได้!
เขาเพิ่งฟื้นขึ้นมา ยังออกจากโลงศพดำนี้ไม่ได้
ถึงเพิ่งฟื้นคืนชีพและมีพลังต่อสู้ระดับจอมสงครามขั้นเก้า ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการของโลงศพดำได้!
ภาพมายาของราชันสวรรค์ฮั่วค่อย ๆ เลือนหาย ก่อนตายเขายังพึมพำไม่หยุด คล้ายกำลังปากเสียอยู่ด้วย
ไม่นาน ภาพใหม่ก็ปรากฏขึ้นในหมอก
เซียนกระบี่ชุดน้ำเงินถือกระบี่หัก แทงเข้าใส่เทพมารตนหนึ่ง ก่อนร่วงลงสู่ห้วงลึกไร้ก้นบึ้งไปพร้อมกัน เสียงระเบิดดังเป็นชุดจากส่วนลึกของห้วงลึก!
ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน อยากพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออกแม้แต่น้อย!
ครู่ต่อมา เซียนกระบี่ที่อาบเลือดไปทั้งตัวก็ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากก้นห้วงลึก
ยังไม่ทันได้พัก เทพมารหลายตนก็โถมเข้าใส่อีก...
อกของชายหนุ่มกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ดวงตาแทบถลน!
ภาพตรงหน้าค่อย ๆ เลือนหายไปอีกครั้ง
ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง เปล่งเสียงก็ไม่ได้ แม้แต่จะออกจากโลงศพดำก็ยังทำไม่ได้!