งานก่อสร้างหออสูรถูกเย่ไป๋ปล่อยมือให้ปรมาจารย์ยัยทึ่มจัดการทั้งหมด
ด้วยความช่วยเหลือจากบรรพชนโลหิต ความร่วมมือของมนุษยชาติ วัสดุจากภูเขาหิมะทั้งลูก และแรงสนับสนุนอีกมากมาย...
ความคืบหน้าในการสร้างหอคอยเร็วกว่าที่คาดไว้ไม่น้อย
ขณะที่เย่ไป๋ทำตัวเป็นเถ้าแก่ที่ไม่ต้องลงมือเอง เขาก็ไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองว่างงาน
หลังกลับไปยังหอคอยนิรันดร์ พลังของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดก็ถูกดึงออกไปทีละน้อย ก่อนจากไปอย่างเงียบเชียบ
ต่อหน้าจอมพลังมนุษยชาติที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องเล่นกลเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้
แต่เย่ไป๋กลับบังคับเก็บการตั้งค่าที่ทำให้เกิดสัตว์อสูรเอาไว้
ยอดฝีมือของมนุษยชาติต้องมีคู่ต่อสู้ไว้ฝึกฝนบ้าง
ตอนนี้ในห้วงลึกไม่มีคู่ต่อสู้อีกแล้ว
หอคอยนิรันดร์จึงเป็นสถานที่เก็บเลเวลที่ดีที่สุด
ที่สำคัญคือปลอดภัย!
นอกจากนี้ เย่ไป๋ยังผ่านหอคอยนิรันดร์ได้อย่างง่ายดาย
สำหรับจอมพลังมนุษยชาติทุกคน เรื่องนี้ง่ายมาก
ส่วนเย่ไป๋ยิ่งง่ายเข้าไปใหญ่!
หลังพาเจ้าหมาขาวที่ปลุกพลังครั้งที่ 8 ไปเยี่ยมสถานพักฟื้นเสร็จ เย่ไป๋ก็ออกจากดาวสีน้ำเงิน
เขาตั้งใจจะออกไปสำรวจระหว่างระบบดาวสักหน่อย ดูว่าที่อื่นเป็นอย่างไร
ไม่นานเย่ไป๋ก็พบความจริงอันน่าตกใจ
โลกใบนี้ตายแล้ว!
นอกจากดาวสีน้ำเงิน ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตอยู่ในเขตดวงดาวใดอีกเลย!
เย่ไป๋ค้นหาทุกซอกทุกมุม แต่ไม่พบสิ่งมีชีวิตที่ยังมีลมหายใจแม้แต่ตัวเดียว!
