หอคอยนิรันดร์ ชั้นที่หนึ่ง
ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวเข้าไปข้างใน แล้วเริ่มต้นการเดินทางของตน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่นี่
ก่อนหน้านี้เขาเคยติดตามเสวียจิ่วมาแล้ว เส้นทางเหล่านี้อิ่งเก้าจึงเคยเดินผ่านมารอบหนึ่ง
อิ่งเก้ายืนอยู่นอกหุบเขาฟงเหลย สัมผัสสายลมอ่อนที่พัดปะทะใบหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก ๆ
เริ่มแล้ว...
3 นาที
เขาผ่านชั้นที่หนึ่งได้สำเร็จ ระดับ SSS
พรนิรันดร์มีเพียงหนึ่งเดียว และอยู่ในมืออสูร
อิ่งเก้าไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ เขาแค่อยากเพิ่มพลังให้เร็วที่สุด เพื่อไปให้ถึงขั้นว่าที่จอมพลังโดยเร็ว
สำหรับเขา เมื่อเคยเห็นทิวทัศน์บนยอดสูงสุดมาแล้ว สิ่งตรงหน้าเหล่านี้ก็เป็นเพียงเมฆลอยผ่านเท่านั้น
การบุกด่านข้ามคืนเป็นเรื่องยากสำหรับคนทั่วไป
แต่สำหรับว่าที่จอมพลังของมนุษยชาติน่ะหรือ?
แค่นี้เอง? แค่นี้เอง?
สมัยนั้นเซียวเหยาบรรลุขั้นจอมพลังได้ในคืนเดียว ส่วนอิ่งเก้า ผู้เป็นอาจารย์ของเซียวเหยา...
ดูเหมือนจะทำลายสถิตินี้ไม่ได้
อิ่งเก้าปรับอารมณ์ให้เข้าที่ แล้วออกเดินทางต่อ
ข้อจำกัดมากมายที่ใช้กับคนอื่น ล้วนไร้ผลต่อหน้าว่าที่จอมพลัง
โดยเฉพาะหอคอยนิรันดร์ที่ผ่านการเปลี่ยนแปลงและความเสียหายมานานหลายปี
ตอนอสูรสร้างหอคอยของตัวเอง เขายังฉวยโอกาสขนวัสดุจากหอคอยนิรันดร์ไปไม่น้อย
ถ้าเป็นเรื่องรีดขนแกะ ไว้ใจอสูรได้เสมอ
อิ่งเก้าบุกทะลวงไปถึงชั้นที่ 20 ในรวดเดียว
เขาคิดว่าตัวเองพักสักหน่อยได้แล้ว
“คริสตัลแก่นนิรันดร์!”
อิ่งเก้าแทบไม่เคยใช้ของสิ่งนี้ เมื่อก่อนเสวียจิ่วเป็นคนใช้มาตลอด
เขาร้องเรียกติดกันหลายครั้ง แต่ก็เรียกคริสตัลแก่นนิรันดร์ออกมาไม่ได้!