สนามกีฬาทิศใต้เต็มไปด้วยผู้คน
เมื่อเทียบกับความหละหลวมของการประชุมปลุกขวัญเมื่อวานนี้ สนามกีฬาในเช้าวันนี้กลับมีบรรยากาศตึงเครียดเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
นักศึกษาใหม่แต่ละคณะ ภายใต้การกำกับของอาจารย์ที่ปรึกษาและรุ่นพี่ผู้ดูแลประจำชั้น เริ่มถูกแบ่งออกเป็นหมู่ กองร้อย ตามสาขาวิชา และกำหนดพื้นที่ของตนเอง
คณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ถูกจัดให้อยู่ในกองพันที่ 3 กองร้อยที่ 7 แถวหน้ากระดานอยู่ทางตะวันออกของสนาม ใกล้กับที่ตั้งของประธาน
เย่เฉินยืนเข้าแถวตามกลุ่มเพื่อนร่วมชั้น รอบด้านล้วนเป็นเพื่อนที่ยังมึนงัวเงีย
รุ่นพี่ผู้ดูแลชั้นถือสมุดรายชื่อขานชื่อเสร็จ กำชับเรื่องระเบียบวินัยอีกสองสามครั้ง แล้วก็ถอยไปอยู่ริมสนาม
เจ็ดโมงครึ่ง พิธีเปิดการฝึกทหารเริ่มต้นอย่างเป็นทางการ
พร้อมกับการเชิญธงชาติ บรรเลงเพลงชาติ เสียงจ้อกแจ้กทั่วทั้งสนามค่อยๆ เงียบลง
บนที่ตั้งประธาน ตัวแทนอธิการบดี ผู้ฝึก และนักศึกษาใหม่กล่าวสุนทรพจน์ตามลำดับ
คำพูดยืดเยื้อท่ามกลางแสงแดดยามเช้าที่ค่อยๆ ร้อนแรงขึ้นเป็นพิเศษ
พื้นลู่ยางถูกแดดเผามาทั้งคืนและเริ่มดูดซับความร้อนอีกครั้ง เมื่อยืนขึ้นไปแล้ว ฝ่าเท้าสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่พุ่งสูงขึ้น
“สุดท้ายนี้ ขอเน้นย้ำเรื่องระเบียบวินัยบางประการ!” หัวหน้าฝ่ายกองกำลังติดอาวุธพูดใส่ไมโครโฟน เสียงก้องไปทั่วสนาม
“ระหว่างการฝึกทหาร ห้ามมาสายหรือกลับก่อนเวลา! ไม่อนุญาตให้ขอลาหยุดโดยพลการ! ห้ามพกพาและใช้งานโทรศัพท์มือถือโดยเด็ดขาด!”
“ต่อจากนี้ไป พวกเธอทุกคนคือทหาร! การฝึกทหารนักศึกษาใหม่รุ่น 2010 เริ่มต้นอย่างเป็นทางการ!”
เมื่อเสียงประกาศสิ้นสุดลง ริมขอบสนามกีฬาก็ดังขึ้นด้วยเสียงฝีเท้าที่เป็นระเบียบเดียวกัน
กลุ่มผู้ฝึกที่สวมชุดเครื่องแบบทหารเรียบกริบวิ่งเข้าสู่สนามด้วยจังหวะก้าวเท้า เหมือนดาบที่ชักออกจากฝัก
จากนั้น พวกเขาก็วิ่งไปยังด้านหน้าของแถวฝึกที่รับผิดชอบ ตามที่ได้รับมอบหมายไว้ล่วงหน้า