อีเมลส่งออกไปไม่ถึงห้านาที จางปอก็โทรเข้ามา
“เย่จ่ง ดูเสร็จแล้วใช่ไหมครับ?”
“เรียบร้อย”
ปลายสายเงียบไปชั่วครู่
เดิมทีจางปอคิดว่าเย่เฉินคงต้องใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งวันเพื่อทำความเข้าใจ
ใครจะคิดว่าไม่ถึงสิบนาทีรายชื่อก็ถูกคัดกรองเสร็จ
ประสิทธิภาพนี้ เร็วกว่าผู้รับผิดชอบฝ่ายบุคคลของบริษัทที่ประสบความสำเร็จแล้วหลายแห่งเสียอีก
“เย่จ่ง งั้นวันนี้ผมจะติดต่อไปยังผู้สมัคร จัดการสัมภาษณ์รอบแรกได้เร็วสุดคือพรุ่งนี้”
“สถานที่ใช้ที่บริษัทของคุณเลยไหมครับ?”
เย่เฉินมองภาพถ่ายออฟฟิศโล่ง ๆ ของตัวเองแล้วหัวเราะ
“ตอนนี้บริษัทไม่มีแม้แต่โต๊ะ”
จางปอเองก็หัวเราะเช่นกัน
“งั้นเราไปนัดที่ร้านกาแฟดีไหม?”
“ไม่ต้อง”
น้ำเสียงของเย่เฉินสบาย ๆ
“พรุ่งนี้สิบโมงเช้า ตึกบี อุทยานรวมอิเล็กทรอนิกส์ ชั้นสิบสอง”
“โต๊ะเก้าอี้มาถึงวันนี้แหละ”
จางปอตอบทันที “ได้เลยครับ ผมจะแจ้งให้ทราบ”
หลังจากวางสาย เย่เฉินก็ลุกขึ้นและออกไป
บริษัทหนึ่งอาจไม่มีผนังต้อนรับด้านหน้าก็ได้
แต่จะให้ผู้สมัครเข้ามาแล้วไม่มีแม้แต่ที่นั่งไม่ได้
นั่นไม่เรียกว่าสงบเสงี่ยม
นั่นเรียกว่าง่อนแง่น
เย่เฉินไปที่ศูนย์เฟอร์นิเจอร์สำนักงานใกล้ ๆ
เขาไม่ได้ซื้อโต๊ะทำงานผู้บริหารหรูหรา หรือโซฟาหนังแท้
โต๊ะทำงานธรรมดาหกตัว
เก้าอี้เออร์โกโนมิกหกตัว
โต๊ะประชุมหนึ่งตัว
เก้าอี้ประชุมแปดตัว