โจวหมิงหย่วนถึงกับเข้าใจในทันที
"โอ้ คุณหลี่นี่เอง สวัสดีครับ"
"ขอแสดงความยินดีกับคุณหลี่เฮ่าที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้"
พูดจบ เขาก็เดินเลี่ยงหลี่เจี้ยนหมิงที่ยิ้มหน้าเป็นมันไปเลย
สายตาของโจวหมิงหย่วนกวาดมองไปทั่วห้องโถงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับจ้องไปที่เย่เฉินอย่างแน่วแน่
แววตาเคร่งขรึมบนใบหน้าเขาละลายหายไปในพริบตา เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มกว้างที่สดใส
โจวหมิงหย่วนก้าวฉับๆ เข้าไปหา ก่อนจะยื่นมือทั้งสองข้างออกมาอย่างกระตือรือร้น
"คุณเย่เฉิน!"
"ขอแสดงความยินดีด้วยนะ!"
ทั่วทั้งงานเงียบกริบ
มือที่ถือแก้วเหล้าของหลี่เจี้ยนหมิงชะงักค้างกลางอากาศ สีหน้าดูแย่ยิ่งกว่ากินแมลงวันตายเสียอีก
เย่เฉินเก็บมือถือใส่กระเป๋ากางเกง ก่อนจะยกมือข้างเดียวจับมือกับผู้อำนวยการ
"ผู้อำนวยการโจว คุณเกรงใจเกินไปแล้วครับ"
"ยังต้องรบกวนให้อาจารย์หลิวกับคุณต้องมาเองอีก"
"จะเกรงใจอะไรกัน!" เสียงของโจวหมิงหย่วนดังฟังชัดไปทั่วห้องโถง
"เธอคือสุดยอดเด็กสายวิทย์ของโรงเรียนหนึ่งของเรา!"
"ถ้าฉันไม่มา มันจะดูดีหรือ!"
โจวหมิงหย่วนหันไปรับซองจดหมายสีแดงหนาเตอะจากหลิวไห่เฟิง
เขายื่นให้เย่เฉินด้วยสองมือ น้ำเสียงจริงจัง
"เย่เฉิน นี่คือทุนการศึกษาพิเศษหมื่นหยวนที่กรมการศึกษาอำเภอร่วมกับทางโรงเรียนอนุมัติมาให้เธอ!"
"เธอสร้างชื่อเสียงให้กับโรงเรียนหนึ่งของเราอย่างใหญ่หลวง!"
"นี่คือสิ่งที่เธอสมควรได้รับ!"
ตู้ม!
ห้องโถงระเบิดความวุ่นวายไปหมด