เช้าวันรุ่งขึ้น อุทยานรวมอิเล็กทรอนิกส์จางเจียง ชั้นสิบสอง
ออฟฟิศถูกทำความสะอาดจนเงางาม
หานเยว่ พนักงานธุรการที่เพิ่งเข้ามาทำงาน มาถึงบริษัทตั้งแต่เช้าตรู่
เสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูปแนบไปกับเรือนร่าง ทรวดทรงอวบอิ่มที่เริ่มมีเค้าความสมบูรณ์ดันเนื้อผ้าจนตึง
ท่อนล่างเป็นกระโปรงทรงดินสอสีดำรัดแน่นไปกับแนวสะโพกที่ยกเด่ง
เรียวขาเหยียดยาวตรง ภายใต้รองเท้าส้นเตี้ยสีดำ ภาพรวมของเธอแผ่เสน่ห์ของสาวออฟฟิศสุดมั่น ทั้งเฉลียวฉลาดและคล่องแคล่ว
เย่เฉินผลักประตูเดินเข้ามา ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสดใสอบอุ่น
"อรุณสวัสดิ์ หานเยว่"
หานเยว่รีบลุกขึ้นยืน ยื่นตารางที่จัดระเบียบแล้วให้
"คุณเย่ นี่คือรายการจัดซื้ออุปกรณ์สำนักงานพื้นฐานค่ะ กรุณาตรวจสอบด้วย"
เย่เฉินไม่รับมาดู เขาโยนเป้หลังลงบนโต๊ะทำงาน
"พวกของพื้นฐานคุณจัดการเองก็ได้ อีกอย่าง จัดซื้อคอมพิวเตอร์แอปเปิลรุ่นท็อปทันที ทีมพัฒนาคนละหนึ่งเครื่อง เก้าอี้เออร์โกโนมิกซื้อตามมาตรฐานที่ดีที่สุดในตลาด"
เขาเดินไปที่หน้าต่างกระจกสูงจรดพื้น น้ำเสียงยังคงนุ่มนวล
"ไม่ต้องกำหนดเพดานงบประมาณ ผมต้องการให้พนักงานที่มานั่งทำงานที่นี่ไม่มีข้อจำกัดด้านฮาร์ดแวร์เด็ดขาด"
เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนจะเอียงศีรษะไปมาเล็กน้อยแล้วสั่งต่อ "แล้วก็ รีบวางโครงสร้างบริษัทให้ลงตัว ทุกแผนกต้องเร่งรับสมัครพนักงานให้ครบเร็วที่สุด พนักงานทั่วไปคุณคัดกรองสัมภาษณ์เองก็ได้ เจอตำแหน่งหลักหรือคนเก่ง ๆ เมื่อไหร่ค่อยมาหาผมให้ตัดสิน"
หานเยว่ยืนนิ่งงันไปชั่วขณะ ไม่รู้ว่าควรจะอัศจรรย์ใจกับงบประมาณที่ไร้เพดานนั่นก่อน หรือจะตกใจกับอำนาจที่เขาให้กับเธออย่างเต็มที่
เธอทำงานธุรการมาสองปี ผ่านตาเจ้านายที่ต่อรองราคาอุปกรณ์สำนักงานแค่ไม่กี่ร้อยมาอย่างโชกโชน
เด็กหนุ่มอายุสิบแปดที่อยู่ตรงหน้ากลับเอ่ยปากแบบไม่จำกัดวงเงิน