ออกจากเคาน์เตอร์วาเชอรอง กงสตังแตง ข้อมือของเย่เฉินก็มีนาฬิการุ่นข้ามมหาสมุทรมูลค่าสองแสนห้าหมื่นเพิ่มขึ้นมาหนึ่งเรือน
เขาเดินเข้าไปในร้านเสื้อผ้าบุรุษแบรนด์หรูระดับโลก
ไม่เสียเวลาไปกับชั้นวางสินค้าที่มีให้เลือกมากมาย เขาเดินตรงไปหาพนักงานขายคนหนึ่ง
“ช่วยจัดชุดสูทลำลองระดับพรีเมียมให้ผมสองสามชุด พร้อมเสื้อเชิ้ตดีไซน์ประณีตอีกสองสามตัว”
น้ำเสียงของเย่เฉินสงบนิ่ง แต่แฝงด้วยออร่าความเป็นผู้นำที่ไม่เปิดโอกาสให้ตั้งคำถาม “ผมต้องการงานตัดเย็บชั้นยอด เนื้อผ้าคุณภาพสูง ต้องไม่ดูเป็นทางการจนเชย แต่ต้องแฝงความหรูหราแบบไม่ตั้งใจ”
พนักงานขายมองเสื้อยืดสีขาวถูก ๆ และกระเป๋าเป้เก่า ๆ ของเขาก่อน
แต่เมื่อสบเข้ากับแววตาคมกริบและเปี่ยมด้วยอำนาจควบคุม ก็รีบเก็บอาการดูถูกทั้งหมดทันที
ใช้ความเป็นมืออาชีพขั้นสูงสุด จัดชุดสำเร็จรูปที่สมบูรณ์แบบให้เขาอย่างรวดเร็วหลายชุด
เย่เฉินกวาดตามองชุดเหล่านั้นอย่างแม่นยำ ยืนยันคุณภาพแล้วกล่าวเรียบ ๆ
“เอาชุดพวกนี้ เอาไซส์ผม ตอนนี้ไปเปลี่ยนเลย ที่เหลือห่อให้”
รูดบัตร จ่ายเงิน ราบรื่นราวกับสายน้ำ เน้นที่ความใจป้ำไม่เกี่ยงเงิน
เมื่อเย่เฉินเดินออกมาจากห้องลองเสื้อผ้า บุคลิกก็แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง
เนื้อผ้าระดับสุดยอดที่เข้ารูปพอดีตัวช่วยเน้นรูปร่างสูงโปร่งของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ประกอบกับใบหน้าที่ดูอบอุ่นแต่แฝงความลึกล้ำ ความอ่อนเยาว์แบบเด็กหนุ่มที่เคยมีพลันถูกแทนที่ด้วยความเฉียบคม นิ่งลึก และน่าเกรงขาม
เปลี่ยนชุดเสร็จ เขาก็มุ่งตรงไปยังศูนย์จำหน่ายรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ที่ใหญ่ที่สุดในเซี่ยงไฮ้