เจียงซูอิ้ง!
นี่ไม่ใช่สาวน้อยที่เมื่อวานส่งกุ้งลอบตัวโตมาให้ แล้วเราสองคนก็เปิดศึกกันนานสองชั่วโมงหรอกหรือ?
พูดตามตรง ผู้หญิงคนนี้ดูสุภาพเรียบร้อยไม่น้อย แต่จางฟานไม่เคยคิดเลยว่าพอขึ้นเตียงแล้วเธอจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
แววตาเย้ายวนราวเส้นไหม ท่วงท่าร้อนแรงและปล่อยตัวปล่อยใจ...
เปิดเผยสุด ๆ!
เปิดเผยสุด ๆ จริง ๆ!
ประสบการณ์ของเธอเรียกได้ว่าโชกโชน ยิ่งกว่าอวี่เฟยหงกับเหวินปี้เสีย สองสาววัยกลางคนผู้เลอโฉมเสียอีก แถมยังสอนเทคนิคใหม่ ๆ ให้เขาอีกตั้งหลายอย่าง
ถ้าวัดกันที่หน้าตา ในบรรดาผู้หญิงที่เคยมีความสัมพันธ์กับจางฟาน เจียงซูอิ้งไม่ได้สวยที่สุด
แต่ถ้าวัดกันที่ฝีมือ เธอเป็นอันดับหนึ่งในบรรดาผู้หญิงเหล่านั้นอย่างแน่นอน
“พี่เจียง บังเอิญจริง ๆ เลยนะครับ!”
จางฟานมีสีหน้าราวกับกำลังนึกถึงเรื่องดี ๆ ก่อนจะทักทายเจียงซูอิ้ง
วันนี้เจียงซูอิ้งสวมชุดกระโปรงสีน้ำเงินทั้งชุด รูปแบบเรียบสุภาพ ไม่ได้เปิดเผยมากนัก
แต่เจียงซูอิ้งออกกำลังกายเป็นประจำ อีกทั้งยังมีรูปร่างสูงเพรียว เป็นคนที่ใส่เสื้อผ้าอะไรก็ดูดี ดังนั้นไม่ว่าเสื้อผ้าผู้หญิงแบบไหนอยู่บนตัวเธอ ก็ดูเซ็กซี่ไปหมด
โดยเฉพาะกระโปรงที่ยาวเลยเข่ามาเพียงนิดเดียว เพราะสะโพกกลมกลึงผายงอนเด่นชัด จึงดันผ้ากระโปรงจนตึงแน่น ชวนให้รู้สึกอยากยื่นมือไปจับเสียจริง
ยิ่งสวมถุงน่องโปร่งใสเนื้อเนียนมันวาว ก็ยิ่งชวนให้จินตนาการไปไกล
“ตัวดี ยังจะเรียกพี่อีกเหรอ?”
เจียงซูอิ้งกลับไม่พอใจ กำปั้นเล็ก ๆ ทุบอกจางฟานเบา ๆ หนึ่งที ก่อนจะหันซ้ายหันขวามองรอบด้าน แล้วพูดเสียงเบาอย่างกระเง้ากระงอดว่า “ทำเอาคนเขาแทบหมดแรงอยู่แล้ว ยังจะมาทำห่างเหินอีกเหรอ?”
“เสี่ยวฟานฟาน คิดถึงพี่บ้างไหม? บอกเลยนะ ตั้งแต่เธอกลับไปเมื่อวาน พี่ก็เอาแต่คิดถึงเธอไม่หยุด”
“อุ๊ย พี่คิดถึงเธอจนแทบนอนไม่หลับ ยังอยากจะ...”
จางฟานเหงื่อแตกพลั่ก
นี่อยู่ต่อหน้าคนตั้งมากมาย เธอจะยั่วยวนเขาอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้เลยหรือ?