ไม่นานนัก ผู้คนที่แห่กันมาที่บ้านก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่ใช่แค่คนที่มาสู่ขอ ยังมีชาวบ้านอีกหลายคนที่หอบของขวัญมาเยี่ยมเยียนด้วย
ชั่วขณะนั้น บ้านก็พลันจอแจวุ่นวาย ทำเอาจางฟานรำคาญใจแทบแย่
แต่คนที่ยิ้มแย้มเข้ามาหา เขาก็ลงมือไล่ไม่ลง ยิ่งไปกว่านั้น คนส่วนใหญ่ก็เป็นคนในหมู่บ้านเดียวกัน เขาจึงไม่สะดวกจะไล่พวกเขาออกไป
“ทำไมคนถึงมากันเยอะขนาดนี้?”
ตอนนั้นเอง หลิวซือซือกลับมาจากสวนเก็บผลไม้ พอเห็นจางฟานถูกรุมตอแยโดยผู้หญิงหลายคน สีหน้าทำอะไรไม่ถูก เธอก็เดินตรงเข้าไปคล้องแขนเขาไว้ แล้วดึงเขาออกมาข้าง ๆ
“พวกคุณเป็นอะไรกัน ไม่รู้หรือไงว่าจางฟานเป็นแฟนฉัน?”
เธอไปที่สวนเก็บผลไม้แล้วเก็บผลไม้อร่อย ๆ ไม่ได้สักชิ้น อารมณ์ก็ไม่ค่อยดีอยู่แล้ว คราวนี้จึงระบายออกมาจนหมด “อะไร อยากแย่งเขาไปจากฉันเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ออกมาแข่งกับฉันสิ มาดูกันว่าใครจะเก่งกว่ากัน!”
พอคำพูดนี้หลุดออกมา ทุกคนในที่นั้นก็เงียบกริบ
ทุกคนพากันมองหลิวซือซือ สีหน้าเต็มไปด้วยความละอายเมื่อเทียบกับเธอ
พูดเล่นหรือไง หลิวซือซือเป็นถึงสาวงามมากความสามารถจากตระกูลใหญ่