“อะไรนะ?”
จางฟานฟังแล้วรู้สึกงุนงง “พี่ต้าจ้วงไม่ใช่ถูกสัตว์น้ำลึกลับกัดตายหรอกหรือ?”
เขาเคยเห็นศพของเก่อต้าจ้วงมาก่อน
เนื้อบนร่างถูกฉีกหายไปหลายชิ้น แม้แต่ลำคอก็ยังถูกกัดขาด เห็นได้ชัดว่าถูกสัตว์กัดตาย
ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นถูกคนฆ่าตายไปได้?
“เสี่ยวฟาน เมื่อกี้หลิวเฉียงจากหมู่บ้านเรามาที่บ้านฉัน”
ไป๋หลูพูดด้วยสีหน้าอับอายและโกรธแค้น “เขา...เขาคิดจะรังแกฉัน ฉันไม่ยอม เขาเลยบอกว่าถ้าฉันยอมเป็นของเขา เขาจะบอกสาเหตุการตายที่แท้จริงของต้าจ้วงให้ฉันฟัง”
“เขายังพูดอีกว่า ถ้าต้าจ้วงไม่ได้ถูกคนทำร้าย คนที่ตายก็คงไม่ใช่เขา”
พอได้ยินเช่นนี้ จางฟานก็ขมวดคิ้วแน่นทันที
ไป๋หลูไม่มีทางเอาเรื่องแบบนี้มาล้อเล่น แต่คำพูดของหลิวเฉียงเชื่อถือได้จริงหรือ?
แต่ถ้าเป็นเรื่องจริงล่ะ?
หรือว่าเก่อต้าจ้วงถูกคนฆ่าตายจริง ๆ?
“เสี่ยวฟาน ฉันหมดหนทางแล้ว ตอนนี้คนเดียวที่ช่วยฉันได้ก็มีแต่คุณ”
“ฉันขอร้องให้คุณช่วยแก้แค้น หาตัวคนที่ทำร้ายต้าจ้วงออกมา ขอแค่คุณยอมช่วยฉัน ฉัน...ฉันจะมอบตัวให้คุณ”
“คุณก็รู้ว่าฉันยัง...ยังเป็นสาวบริสุทธิ์ ครั้งแรกของฉันยังอยู่...”
ไป๋หลูพูดพลางร้องไห้ สุดท้ายก็ก้มลงคำนับจางฟาน
ก่อนหน้านี้หลิวเฉียงมาหาเธอ บังคับให้เธอนอนกับเขา แถมยังขู่ว่าถ้าไม่ยอม เขาก็จะไม่บอกสาเหตุการตายที่แท้จริงของเก่อต้าจ้วง