จางฟานออกจากสถานีอนามัย กลับถึงบ้านแล้วก็เข้าไปในห้วงมายาทันที
สามวันมานี้เขายุ่งอยู่กับงานศพของเก่อต้าจ้วงกับหลิวกุ้ยจือ จนไม่มีเวลาเข้ามาจัดการอะไรเลย
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น หลินจือม่วงขอบทองหลายต้นนั้นจะปล่อยให้เสียเปล่าไม่ได้
ก่อนหน้านี้เขาขุดขึ้นมาทั้งดินทั้งรากพอดี ตอนนี้จึงเหมาะที่จะย้ายมาปลูกในห้วงมายา
อาศัยพลังวิญญาณอันอุดมสมบูรณ์ในห้วงมายาหล่อเลี้ยง เชื่อว่าหลินจือเหล่านี้จะเติบโตได้ดียิ่งกว่าเดิมแน่นอน
ส่วนจระเข้ตัวใหญ่ตัวนั้นก็ต้องจัดการด้วย
จระเข้ได้ชื่อว่าเป็น “ทองคำอ่อน” เรียกได้ว่าทุกส่วนของมันล้วนมีค่า
หนังจระเข้ถือเป็นหนังสัตว์ที่ล้ำค่าที่สุดในโลก ทำเข็มขัดเส้นหนึ่งก็ราคาหลายหมื่นหยวน ถ้าเอาไปทำกระเป๋าหรืออะไรทำนองนั้นก็ขายได้หลายแสนหยวน
เนื้อจระเข้มีคุณค่าทางโภชนาการสูง แถมยังมีสรรพคุณทางยา เนื้อจระเข้ตัวใหญ่ขนาดนี้ย่อมขายได้ราคาไม่น้อย
ทั้งน้ำมันจระเข้และเครื่องในจระเข้ก็ล้วนเป็นวัตถุดิบยาหายาก
ได้ยินมาว่าแม้แต่ในเลือดจระเข้ก็ยังมีเปปไทด์ต้านเชื้อแบคทีเรียชนิดพิเศษ ซึ่งมีคุณค่าต่อการวิจัยมาก
จางฟานจัดการอยู่พักใหญ่ ก่อนจะแยกชิ้นส่วนจระเข้แล้วเก็บรักษาไว้
กริ๊ง กริ๊ง—
เพิ่งจัดการเสร็จ เขาก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
จางฟานออกจากห้วงมายา แล้วดูสายเรียกเข้าบนโทรศัพท์