สองชั่วโมงต่อมา จางฟานก็เดินออกจากบ้านของเจียงซูอิ้ง
กุ้งล็อบสเตอร์ส่งหมดแล้ว ไม่ต้องรีบร้อน เขาจึงอยู่เป็นเพื่อนเจียงซูอิ้งนานกว่าปกติอีกหนึ่งชั่วโมง
แน่นอนว่าเพราะผู้หญิงคนนี้ดุเดือดเกินไปจริง ๆ ด้วย
เรียกร้องไม่รู้จักพอ
“โอ๊ย เป็นผู้ชายที่ฮอตเกินไปนี่มันปวดเอวจริง ๆ เลยแฮะ”
จางฟานขึ้นขี่รถสามล้อไฟฟ้าแล้วนวดเอวเบา ๆ
วันนี้ต้องรับมือกับผู้หญิงดุราวกับหมาป่าถึงสามคน แม้จะไม่ถึงกับปวดเอวเมื่อยหลังหรือตะคริวกินขา แต่ก็รู้สึกเหนื่อยอยู่ไม่น้อย
ติ๊ง!
โทรศัพท์มีข้อความเข้า
จางฟานเหลือบมอง เป็นข้อความโอนเงินจากเจียงซูอิ้ง
หนึ่งหมื่นหยวน
โห ผู้หญิงรวยพวกนี้ทุ่มเงินกับเรื่องแบบนี้กันจริง ๆ
ขอแค่ปรนนิบัติพวกเธอจนพอใจ แต่ละคนก็ใจกว้างกันทั้งนั้น
วันนี้ส่งของได้เงินไม่น้อย เจียงซูอิ้งยังโอนให้อีกหนึ่งหมื่น
จางฟานคิดว่าถึงเวลาต้องให้รางวัลตัวเองบ้างแล้ว
เขาหาร้านปิ้งย่างร้านหนึ่ง พอนั่งลงก็ร้องสั่งทันที “เถ้าแก่ หอยนางรมย่างยี่สิบตัว เอววัวย่างยี่สิบไม้ กุยช่ายย่างยี่สิบไม้ รีบยกมาเลยนะ”
……
กินอิ่มดื่มเต็มที่แล้ว ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอีกครั้ง
จางฟานขี่รถสามล้อไฟฟ้ากลับหมู่บ้าน
ระหว่างทาง เขาเห็นร้านขายยาจีนร้านหนึ่งตกแต่งอย่างโอ่อ่าหรูหราและดูโบราณผิดตา จึงหยุดรถลง
“ร้านไจ้ซั่นถัง”
จางฟานมองตัวอักษรใหญ่บนป้ายร้านยา “ดูเหมือนจะเป็นร้านขายยาที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงเกษตร แถมยังเป็นเครือข่ายระดับประเทศด้วย”
เขาจอดรถไว้หน้าร้านแล้วเดินเข้าไปทันที
ด้านในร้านกว้างขวางมาก มีพื้นที่กว่าร้อยตารางเมตร นอกจากขายสมุนไพรจีนและยาจีนสำเร็จรูปแล้ว ยังรับแปรรูปสมุนไพรเป็นยาเม็ดหรือยาต้มให้ได้ด้วย