สาวผมสั้นตกใจสะดุ้ง สะบัดปากอย่างน้อยใจเล็กน้อย แต่ภายนอกก็ไม่กล้าพูดอะไร
แต่พอความสนใจของหลินหว่านหว่านถูกดึงกลับไปที่เจียงเชออีกครั้ง เธอก็แอบกลอกตาใส่ในใจอย่างใหญ่โต
ทำเป็นเก่งอะไรนักหนา แล้วยังคำว่า "ผู้ชายของเธอ" อีกเหรอ?
ตอนนั้นเธอเองแหละที่สลัดเขาไป ตอนนี้เขายังไม่แม้แต่จะมองเธอเลยด้วยซ้ำ จะหยิ่งผยองไปไหนนักหนา
อีกฝั่งหนึ่ง สาวผมยาวก็ขยับตัวออกไปหนึ่งก้าวอย่างไม่ให้ใครสังเกต เห็นได้ชัดว่าไม่อยากยืนอยู่ใกล้คนโรคจิตคนนี้
ไม่นาน สกอร์ของทั้งสองฝ่ายก็มาถึง 24 ต่อ 20
ห้องหนึ่งได้แต้มแข่งขัน
เจียงเชอมองไปที่กระดานคะแนน ตอนนี้พวกเขาแค่ได้อีกแต้มเดียวก็จะพลิกเกมได้อย่างสิ้นเชิง และเอาหน้าที่เสียไปเมื่อกี้กลับคืนมาพร้อมดอกเบี้ย
บรรยากาศข้างสนามตอนนี้ร้อนแรงถึงขีดสุดแล้ว เหล่าสาวๆ ที่ยืนดูต่างตะโกนจนเสียงแหบ หัวเราะเฮฮาเรียกชื่อเจียงเชอกันไม่หยุด
ตรงกันข้ามกับจางหยางที่นั่งเงียบอยู่บนเก้าอี้ สีหน้าหมองคล้ำราวกับกินอะไรขมๆ เข้าไปเต็มปาก
เขาจ้องเจียงเชอที่ยืนสบายๆ อยู่ในสนามอย่างไม่วางตา เห็นว่าห้องหนึ่งกำลังจะพลิกเกม โมโหจนขวดน้ำแร่ในมือบิดเบี้ยวไปหมด มีเสียง "กรุบกรับ" ดังออกมา
ถ้าปล่อยให้เจียงเชอชนะจริง ๆ วันนี้หน้าของเขาคงต้องทิ้งไปถึงบ้านยายเลย
ไม่ได้
ไม่ได้เด็ดขาด
พอเห็นหวังข่ายทุบลูกบอลขึ้นสูง เจียงเชอกำลังวิ่งเตรียมจะตบลูกสุดท้าย ดวงตาของจางหยางก็แวววาวเยือกเย็นเป็นพิเศษ