เหนื่อยมาทั้งคืน รุ่งเช้าก็เลยตื่นตอนบ่ายแก่ ๆ อย่างที่คิด
ตอนที่เจียงฉิงเซิงตื่นขึ้นมา ข้างกายยังมีเฉินหวยอวี่อยู่ด้วย นาน ๆ ทีจะได้เห็นเขาแบบนี้
เขาก็ยังไม่ตื่นเหมือนกัน
พอได้ยินเสียงขยับตัวข้างกาย เฉินหวยอวี่ก็พลิกตัวอย่างเกียจคร้าน แล้วกอดคนข้างกายกลับเข้าไปในอ้อมแขนอีกครั้ง
"ตื่นแล้วเหรอ? ยังอยากนอนต่ออีกไหม?"
แขนยาวยื่นไปที่หัวเตียง เจียงฉิงเซิงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดดูเวลา
เธอลุกขึ้นนั่งจากเตียง "ไม่นอนแล้ว ๆ ไม่ทันการแล้ว"
เฉินหวยอวี่รู้ว่าวันนี้ตอนบ่ายเธอจะต้องกลับบ้าน เขาเลยสั่งอาหารผ่านแอป แล้วเตือนว่า "กินข้าวเที่ยงก่อนค่อยไปนะ"
เจียงฉิงเซิงกำลังจะลุกไปอาบน้ำ รีบตอบรับสั้น ๆ ว่า "โอเค"
ที่มาถึงก่อนอาหารที่สั่งไว้ คือเพื่อนสนิทสามคนของเฉินหวยอวี่
ตวนจื้อเยว่ ที่ชอบจัดปาร์ตี้อยู่เสมอ คืนนี้ก็เปิดคาร์ที่บาร์อีกครั้ง เผยเหิงและฟู่โจวเจ๋อต่างก็ถูกเขาเรียกไป
เมื่อคืนเล่นกันสนุก ดื่มกันไปเยอะ สามคนเลยตัดสินใจเปิดห้องที่โรงแรมที่ตวนจื้อเยว่พักประจำ
ตื่นขึ้นมา ตอนแรกตั้งใจจะไปกินข้าวเที่ยงด้วยกันสามคน แต่ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ "มิตรภาพ" ก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ตวนจื้อเยว่พูดอย่างเคร่งขรึมว่า "พวกเราจะทิ้งอาหยวี่ไปกินของอร่อย ๆ กันเองแบบนี้ได้ยังไง? ถูกต้องเหรอ ดีเหรอ?!"
ฟู่โจวเจ๋อ, เผยเหิง: "?"
"แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ?"
ตวนจื้อเยว่: "เรียกอาหยวี่มาด้วยกัน"
ฟู่โจวเจ๋อมองทะลุทุกอย่าง "ไปก่อเรื่องไว้ข้างนอกเยอะแยะโดนตัดบัตรการ์ดไปแล้วใช่ไหม เมื่อคืนที่บาร์ก็ใช้จ่ายไป เงินคงหมดแล้วล่ะสิ"
ตวนจื้อเยว่: "..."