เมื่อครู่เซิ่งอันดูภาพถ่ายแล้ว เพราะตัวบุคคลพร่าเลือน อีกทั้งระยะถ่ายค่อนข้างไกล ภาพจึงไม่ชัดพอจะยืนยันได้
แต่ภาพถ่ายที่ผ่านการปรับแต่งเหล่านี้ชัดขึ้นมาก
ภายในเวลา 2 วินาที มีภาพถ่าย 4 ใบ ในภาพเป็นชายคนเดียวกัน เห็นเพียงรูปร่าง แต่ไม่เห็นหน้าตาชัดเจน ถึงอย่างนั้นก็ยืนยันได้ว่าเป็นคนคนเดียวกัน
เสื้อผ้ากับหมวกเหมือนกันทุกประการ
เมื่อนำภาพทั้ง 4 ใบมาต่อกันแล้วเทียบกับแผนที่จริง เวลามีเพียง 2 วินาที แต่ตำแหน่งของชายคนนั้นห่างกันอย่างน้อย 800 เมตร!
ภาพถ่ายต่อเนื่อง 2 ภาพ ภาพแรกเขายังอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่ง ส่วนภาพที่สองก็ไปอยู่ห่างจากต้นไม้นั้น 200 เมตรแล้ว
คนปกติวิ่ง 800 เมตรใน 2 วินาทีไม่ได้ สถิติโลกวิ่ง 100 เมตรยังอยู่ที่ 9.58 วินาที
นี่เร็วกว่าสถิติโลกหลายเท่า
ฮ่าวจิ้งเยี่ยเอ่ยเสียงเบา “ภาพถ่ายไม่มีร่องรอยผ่านการปรับแต่ง ทั้งหมดเป็นภาพต้นฉบับ และภาพที่ถ่ายได้...เป็นของจริง”
เซิ่งอันพยักหน้า แล้วหันไปมองจางเจียเหลียง
จางเจียเหลียงมองตอบอย่างคาดหวัง
เซิ่งอันกล่าวว่า “เราเข้าใจสถานการณ์แล้ว ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือ ฉันจะให้คนไปส่งคุณกลับ แล้วจะมอบเงินรางวัลให้ด้วย”
จางเจียเหลียง “?”
เขาเบิกตากว้าง “แค่นี้เหรอ?”
“ใช่ แค่นี้” เซิ่งอันยิ้ม “แต่ถ้านึกอะไรขึ้นมาได้อีก ก็ติดต่อพวกเราได้นะ”
จางเจียเหลียง “...”
ความผิดหวังฉายชัดบนใบหน้า
เซิ่งอันกับฮ่าวจิ้งเยี่ยมองเขา แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยอมไป ยืนบิดไปบิดมาอยู่กับที่ มือถือที่ได้รับคืนอยู่ในมือ เห็นได้ชัดว่าไม่อยากกลับ