มีไข้?
คำนี้ชวนให้คิดไปไกลจริง ๆ
โดยเฉพาะพวกผู้มีพลังพิเศษ แทบจะเชื่อมโยงคำนี้เข้ากับพลังพิเศษโดยสัญชาตญาณ
พี่เซิ่งจะปลุกพลังพิเศษขึ้นมาหรือเปล่า?
เจี่ยงอวี๋ใจเต้นวูบ
ราวกับรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไร เซิ่งอันมีสีหน้าสงบนิ่ง “เริ่มมีไข้ตั้งแต่ได้รับบาดเจ็บ น่าจะเป็นเพราะบาดแผล”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็ผิดหวังเล็กน้อย
เริ่มมีไข้ตั้งแต่ได้รับบาดเจ็บ แสดงว่ามีไข้มานานกว่า 8 ชั่วโมงแล้ว
หลังวันสิ้นโลก ผู้มีพลังพิเศษที่ตื่นพลังยิ่งมีไข้นานเท่าไร ก็ยิ่งมีโอกาสปลุกพลังที่แข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น
แต่ข้อมูลของผู้มีพลังพิเศษทั้งหมดในตอนนี้แสดงให้เห็นว่า ก่อนวันสิ้นโลกไม่เป็นเช่นนั้นเลย
ผู้มีพลังพิเศษที่ตื่นพลังล่วงหน้าในตอนนี้แทบทุกคนมีไข้สูงเพียงครู่เดียวก็ปลุกพลังได้ ไม่เคยมีกรณีที่มีไข้นานขึ้น
ถ้าอย่างนั้น การที่เซิ่งอันมีไข้นานก็น่าจะเป็นเพราะบาดแผล
หลี่ว่านหยุนขมวดคิ้วแน่น แววตาไม่เห็นด้วย
“คุณควรพักผ่อนให้ดี บาดแผลของคุณร้ายแรงมาก” มีไข้แล้วจะไม่ใช่บาดแผลร้ายแรงได้ยังไง?
ฮ่าวจิ้งเยี่ยพยักหน้าเห็นด้วย “ผมเห็นด้วย หมอยังไม่แนะนำให้คุณออกจากโรงพยาบาลเลย”
เมื่อเทียบกับผู้มีพลังพิเศษแล้ว ร่างกายของเซิ่งอันฟื้นตัวได้ช้ากว่า หลงเทียนอวี่คงกลับมาแข็งแรงกระฉับกระเฉงได้ในไม่ช้า แต่เซิ่งอันยังต้องพักฟื้นอีกสักระยะ
เซิ่งอันส่ายหน้า “ฉันกินยาแล้ว ไม่เป็นไร เวลารอไม่ได้ อีกสองวันก็จะประกาศข่าววันสิ้นโลกแล้ว จัดการเรื่องสำคัญก่อนเถอะ”
เธอหันไปถามฮ่าวจิ้งเยี่ย “มีข่าวอื่นอีกไหม?”
สองวันนี้พักการรวบรวมผู้มีพลังพิเศษไว้ก่อนได้
หลังประกาศข่าวในอีกสองวัน พวก “นอกรีต” เหล่านั้นจะออกมาเอง
แม้ฮ่าวจิ้งเยี่ยจะยังมีแววตาไม่เห็นด้วย แต่ก็เชื่อฟังและเข้าสู่โหมดทำงาน
“หลังรายงานเรื่องพันธุ์กลายขึ้นไป เบื้องบนให้ความสำคัญมาก พรุ่งนี้ตอนประชุมใหญ่คงหยิบยกขึ้นมาพูดเป็นพิเศษ