พอถูกลูบหัว เคอเจียเสวี่ยก็ยิ้มหน้าบานแล้วกลับไปนั่ง
จากนั้นก็เห็นเจี่ยงอวี๋มองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉย สายตาเย็นเยียบราวกับจะฆ่าคน “ทำอะไรน่ะ?”
เคอเจียเสวี่ยตอบอย่างมีเหตุผลเต็มที่ “เอาใจพี่เซิ่งไง”
เจี่ยงอวี๋ “……”
เธอกัดฟันกรอด กดเสียงต่ำ “เก็บอาการหน่อย รู้จักคำว่ามาก่อนได้ก่อนหรือเปล่า?”
เคอเจียเสวี่ยมองเธอ สีหน้าลังเลอยู่ชั่วขณะ
เจี่ยงอวี๋มีพลังมิติ แถมยังเป็นผู้เกิดใหม่ด้วย ดูคล้ายตัวเอกหญิงในนิยายสุด ๆ ก่อนที่เซิ่งอันจะมาถึง เธอยังคิดอยากผูกมิตรกับเจี่ยงอวี๋อยู่เลย
แต่เห็นได้ชัดว่าเจี่ยงอวี๋ไม่ยอมให้เธอเป็น “น้องสาวมือหนึ่ง” ของเซิ่งอัน
แล้วควรเลือกทางไหนดี?
จะเลือกเจี่ยงอวี๋ที่เหมือน “ธิดาแห่งสวรรค์” หรือเซิ่งอัน?
เคอเจียเสวี่ยยิ้มจนแก้มปริ ยื่นตะเกียบให้เซิ่งอัน ดวงตาเป็นประกาย “พี่เซิ่ง หนูเช็ดตะเกียบให้สะอาดแล้วค่ะ!”
—ไร้สาระ แน่นอนว่าต้องเลือกเซิ่งอันอยู่แล้ว
หลี่ว่านหยุนที่เกิดใหม่กำลังลอยคออยู่กลางทะเล พี่หลงที่เกิดใหม่ก็นอนอยู่โรงพยาบาล ส่วนเจียงคุนที่มีพลังมิติก็ยังขลุกอยู่ใต้บังคับบัญชาของพี่เซิ่งอย่างว่าง่าย…
แม้แต่เจี่ยงอวี๋เองก็ยังปลูกผักอยู่เลย!
คนกลุ่มนี้ดูเหมือนบุตรแห่งสวรรค์และธิดาแห่งสวรรค์จริง ๆ
แต่เซิ่งอันเป็นหัวหน้าของพวกเขานี่นา
เคอเจียเสวี่ยรู้กาลเทศะเป็นอย่างดี
เห็นดังนั้น เจี่ยงอวี๋ก็โมโหจนกัดฟัน รีบคีบกับข้าวจากจานตัวเองให้เซิ่งอันเพื่อแย่งความโปรดปราน—
“พี่เซิ่ง ลองชิมนี่สิ วันนี้เพิ่งได้อาหารทะเลมาใหม่”
เคอเจียเสวี่ย “กินผักก่อนดีกว่าค่ะ พี่เซิ่งกินนี่นะคะ”
“พี่เซิ่งกินเนื้อค่ะ!”