ทั้งสองคนยืนสงบเสงี่ยมอยู่ชิดริมทาง
จากนั้นหลงเทียนอวี่ก็หันไปมองเจี่ยงอวี๋ พลางเลิกคิ้วถามว่า “เธอคือผู้เกิดใหม่เหมือนฉันเหรอ?”
หลังได้เป็นสมาชิกทีมอย่างเป็นทางการ ฮ่าวจิ้งเยี่ยก็ส่งข้อมูลทั้งหมดให้เขาแล้ว
เจี่ยงอวี๋พยักหน้าเงียบ ๆ ก่อนลดเสียงตอบว่า “ใช่ ฉันย้อนกลับมาจากช่วงหนึ่งปีหลังวันสิ้นโลก”
หลงเทียนอวี่พูดเสียงดังฟังชัด “ฉันมาจากสองปีหลังจากนั้น”
เจี่ยงอวี๋มองเขาด้วยแววตานับถือ
อยู่รอดในวันสิ้นโลกได้นานกว่าเธอถึงหนึ่งปี แสดงว่าเขาเก่งกว่าเธอมากทีเดียว
แต่ว่า...
พูดเสียงดังขนาดนี้ดีจริงเหรอ?
เจี่ยงอวี๋ยื่นมือออกไป “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
หลงเทียนอวี่ยื่นมือมาจับตอบอย่างสุภาพ “ชาติที่แล้วเธอรู้จักฉันด้วยเหรอ?”
เจี่ยงอวี๋ยิ้มเจื่อน ๆ “ไม่รู้จักค่ะ ชาติที่แล้วฉันอยู่ระดับล่าง ๆ ไม่ค่อยรู้เรื่องผู้มีพลังพิเศษ”
เธอเคยเจอแค่ผู้มีพลังพิเศษที่อวี๋ลี่เทียนกับเฉินเจียวเจียวรู้จัก
ส่วนยอดฝีมือคนอื่น ๆ แทบไม่รู้จักเลยสักคน
ตอนนั้นเอาแต่คิดว่าจะเอาชีวิตรอดต่อไปได้อย่างไร จะมีเวลาสนใจเรื่องพวกนี้ที่ไหน?
แต่สำหรับผู้แข็งแกร่งอย่างหลงเทียนอวี่ เธอเลื่อมใสอยู่แล้ว
หลงเทียนอวี่ชะงักไป
จากนั้นก็ชักมือกลับ แล้วถามต่อ “เธอมีพลังมิติ ทำไมชาติที่แล้วฉันถึงไม่รู้จักเธอ? เธอไม่ได้อยู่ฐานชั่วคราวในเมืองหลวงเหรอ?”
“เอ๊ะ?” เจี่ยงอวี๋ชะงัก กำลังจะอธิบาย
แต่หลงเทียนอวี่พูดต่อว่า “ผู้มีพลังมิติมีน้อยมาก ในฐานชั่วคราวก็มีอยู่ไม่กี่คน อย่างหลี่ว่านหยุนกับเจียงคุนในภายหลัง รวมถึงเฉินเจียวเจียว แล้วก็...”