หลังจากเซิ่งอันและฮ่าวจิ้งเยี่ยจากไป เจี่ยงอวี๋คิดจะถ่วงเวลาไว้บ้าง
แต่ก็ถูกนักวิชาการโจวกับพวกจับตัวไปบังคับให้เรียนรู้วิธีขับรถแทรกเตอร์และเครื่องจักรกลการเกษตรอื่นๆ
ดูเหมือนทั้งสำนักงานพิเศษเหตุการณ์วันสิ้นโลกจะยุ่งกันทั่วหน้า
เจี่ยงอวี๋มาถึงที่นี่ตั้งแต่เมื่อวาน แต่กลับไม่ได้เจอคนกลุ่มเอสักคน แถมคนหน่วย 0 ก็ไม่ได้เจอเหมือนกัน
— ถึงขนาดไม่มีโอกาสได้ถามเซิ่งอันด้วยซ้ำ!
สำนักงานพิเศษเหตุการณ์วันสิ้นโลกดูเหมือนมีคนน้อย แต่แท้จริงแล้วมีขอบเขตครอบคลุมกว้างมาก
ยกตัวอย่างเช่นตัวเธอคนเดียว ก็ลากไปถึงระบบงานวิจัยการเกษตรทั้งระบบเบื้องหลัง คนเหล่านี้ถึงไม่ใช่สมาชิกโดยตรงของสำนักงานพิเศษเหตุการณ์วันสิ้นโลก แต่ก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของพวกเขา
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกองกำลังติดอาวุธทั่วประเทศที่สามารถระดมได้ กับการสืบค้นข้อมูลที่ทะลุทุกช่องทาง
เจี่ยงอวี๋นั่งอยู่บนรถแทรกเตอร์ ถามอย่างอยากรู้อยากเห็น: "คนกลุ่มเอไปไหนกันหมด? แล้วหน่วย 0 ล่ะ ทำไมฉันถึงไม่เห็นแม้แต่คนเดียว?"
นักวิชาการโจวนั่งอยู่ข้างๆ สีหน้าไร้อารมณ์มองเธอ: "ขับรถให้ดีๆ"
เจี่ยงอวี๋: "อาจารย์โจว อย่าเคร่งขรึมแบบนั้นสิ แค่ขับรถแทรกเตอร์เอง จะมีอะไรยาก—เฮ้ย เฮ้ย—"
เธอเผลอคะนองเล็กน้อย รถแทรกเตอร์ก็พากันไถลลงไปในร่องน้ำ
เจี่ยงอวี๋: "..."
แล้วรอบๆ ก็ดังเสียง "สวดมนต์แบบพระถังซำจั๋ง" ระงมขึ้นมาอีกครั้ง
*
ระยะเวลาก่อนวันสิ้นโลกจะมาถึงเหลืออีก 20 วัน
เซิ่งอันและฮ่าวจิ้งเยี่ยมีเรื่องต้องทำมากมาย สองคนต้องบริหารงานที่ทำอยู่ ไปพร้อมกับคอยควบคุมดูแลฝ่ายหลี่ว่านหยุนอีกทาง
ส่วนเจี่ยงอวี๋ตอนนี้ไม่ต้องกังวลมากแล้ว
แต่ทางฝ่ายหลี่ว่านหยุนเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
ในขณะนี้ หลี่ว่านหยุนลงจากเครื่องบินแล้ว มุ่งตรงไปยังสถานที่ที่สามารถซื้ออาหารได้
เพื่อไม่ให้สะดุดตา เธอเช่ารถบรรทุกคันใหญ่ขับไปเอง
แต่แท้จริงแล้ว หลี่ว่านหยุนถูกพวกเขาควบคุมดูแลอยู่ตั้งแต่แรกแล้ว