เซิ่งอันตบไหล่หลี่ว่านหยุนเบา ๆ ท่าทีอ่อนโยน “ไปกันเถอะ กลับไปก่อน ฉันรู้ว่าคุณมีข้อสงสัยมากมาย พวกเราจะค่อย ๆ อธิบายให้ฟัง และเราก็ต้องสอบถามข้อมูลบางอย่างจากคุณด้วย”
หลี่ว่านหยุนปัดอารมณ์อื่นทิ้งไป เธอถามคำถามที่สำคัญที่สุดก่อน—
“คนอย่างฉันมีอีกหลายคน แล้วพวกคุณกำลังรวบรวมทุกคนมาไว้ด้วยกันหรือ?”
เซิ่งอันรู้ว่าเธออยากถามอะไร
สีหน้าของเธอพลันเคร่งขรึม แววตาจริงจัง “ใช่ เราจะรวบรวมพวกคุณทั้งหมดไว้ที่หน่วยงานพิเศษ ซึ่งจะเป็นศูนย์กลางของผู้มีพลังพิเศษในอนาคต ระดมกำลังจากทั่วประเทศเพื่อต่อกรกับวันสิ้นโลก”
สีหน้าของหลี่ว่านหยุนเปลี่ยนไปหลายครั้ง
ตอนแรกเธอตกตะลึง จากนั้นก็เข้าใจทุกอย่าง และสุดท้ายก็โล่งใจ
ประเทศสามารถค้นพบตัวเธอได้ ทั้งยังอาศัยเธอกักตุนเสบียงมูลค่าหลายหมื่นล้าน นั่นเพียงพอจะบอกได้ว่า—ประเทศเริ่มเตรียมการแล้ว โดยมีประเทศเป็นศูนย์กลางในการกักตุนเสบียงและเตรียมรับมือ สิ่งที่ทำได้ย่อมมากกว่าที่เธอคนเดียวจะทำได้หลายเท่า
ถ้าระเบียบของประเทศไม่ล่มสลาย...
ในวันสิ้นโลก บางทีเธออาจใช้ชีวิตได้ดีกว่าอยู่คนเดียว
ชาติที่แล้วเธอรอดมาได้แค่สองปีหลังวันสิ้นโลก ใครจะรู้ว่าอนาคตยังมีภัยพิบัติอีกมากแค่ไหน?
เธอกักตุนเสบียงไว้มากมาย แต่ก็ไม่อยากเห็นภาพที่ทั้งโลกเหลือเธออยู่เพียงคนเดียว
หลี่ว่านหยุนสูดหายใจลึก
การเข้าร่วมกับประเทศอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
หลงเทียนอวี่ก็เข้าร่วมด้วย นั่นเพียงพอจะบอกว่าทุกคนคิดเหมือนกัน