หลงเทียนอวี่ไม่เข้าใจ
เมื่อครู่ยังเหมือนพร้อมลงมือ บรรยากาศตึงเครียดแท้ ๆ
เห็นชัด ๆ ว่ากำลังจะเปิดฉากสู้กัน แล้วทำไมเซิ่งอันพูดเพียงประโยคเดียว หลี่ว่านหยุนถึงยอมแพ้เสียแล้ว?
ชั่วขณะนั้นหลงเทียนอวี่ทั้งสับสนทั้งตกตะลึง กระทั่งยังมี…ความยำเกรงผุดขึ้นมาในใจอย่างเลือนราง
เซิ่งอัน…
ผู้หญิงคนนี้เก่งกาจกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีกจริง ๆ
เขากลืนน้ำลาย
นี่เป็นครั้งแรกที่แผน “ก่อกบฏ” ของเขาสั่นคลอนจากก้นบึ้งของหัวใจ
เขาจะสู้ผู้หญิงที่เก่งกาจขนาดนี้ได้จริงหรือ?
หลงเทียนอวี่ไม่รู้ว่าเวลานี้หลี่ว่านหยุนกำลังคิดว่า—
เซิ่งอัน?
ผู้หญิงคนนี้คงเก่งกาจกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีก
เห็นหลงเทียนอวี่ผู้หยิ่งผยองยังถูกเธอจัดการจนอยู่หมัดเลยไม่ใช่หรือ?
เมื่อครู่เซิ่งอันกระซิบข้างหูเธอว่า “กำลังมองหลงเทียนอวี่อยู่หรือ? เขาก็เป็นสมาชิกของพวกเราเหมือนกันนะ ผู้มีพลังเคลื่อนย้ายฉับพลันที่ย้อนกลับมาเกิดใหม่ สถานการณ์เหมือนกับเธอเลย พวกเธอคุยกันได้”
เป็นประโยคง่าย ๆ แต่ข้อมูลที่ซ่อนอยู่กลับไม่น้อย
หลี่ว่านหยุนตกตะลึงไปพร้อมกับจับใจความสำคัญได้สามข้อ
ข้อแรก เซิ่งอันสามารถสยบหลงเทียนอวี่ได้
—หลี่ว่านหยุนหวาดหวั่นขึ้นมาทันที เพราะรู้ว่าหลงเทียนอวี่แข็งแกร่งแค่ไหน ยิ่งเห็นอีกฝ่ายหน้าบวมช้ำ ก็ชัดเจนว่าคงถูกเล่นงานมาไม่น้อย
ข้อสอง หลงเทียนอวี่กลับมาเกิดใหม่เหมือนเธอ
—ความโกรธของหลี่ว่านหยุนมลายหายไปในพริบตา กลับกลายเป็นความสงสัยเต็มอก
ข้อสาม หลงเทียนอวี่อาจลงมือได้
—เซิ่งอัน มือปืนและพลซุ่มยิงที่ซ่อนอยู่ รวมถึงหลงเทียนอวี่ผู้มีพลังเคลื่อนย้ายฉับพลัน ศึกนี้เธอแพ้แน่นอน ไม่จำเป็นต้องดิ้นรนอย่างไร้ประโยชน์อีก