ทั้งสองชะงักไป
ครู่ต่อมา พวกเขาก็ยืดตัวนั่งตรง สีหน้าเคร่งขรึม
หลงเทียนอวี่กล่าวอย่างองอาจผึ่งผายว่า “แน่นอนว่างานสำคัญกว่า พวกปาปารัซซีดุร้ายไม่ธรรมดา ฉันต้องไปกับพวกคุณด้วย”
ล้อเล่นน่า!
นั่นคือปาปารัซซีอันดับหนึ่งแห่งวันสิ้นโลกในอนาคตเชียวนะ!
ดูจากวิธีจัดการเรื่องต่าง ๆ ของเซิ่งอันแล้ว เธอต้องทำให้หวูปู่อวี่ยอมเชื่อฟังแต่โดยดีแน่ พวกเขาต้องได้ดูเรื่องสนุกแน่ ๆ
หลี่ว่านหยุนกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า “ร่างกายของผู้มีพลังพิเศษแข็งแกร่ง ไม่ได้นอนหลายวันก็ยังไหว งานต้องมาก่อน”
เธอเองก็อยากรู้เหมือนกัน
ว่าเซิ่งอันจะทำให้หวูปู่อวี่เข้าร่วมได้อย่างไร
หมอนั่น...
ไม่เดินตามทางปกติแน่นอน
ใช้คุณธรรมเกลี้ยกล่อมหรือใช้ผลประโยชน์ล่อ ก็ไม่น่าจะได้ผล
ใช้กำลังบังคับหรือ?
หลงเทียนอวี่คิดว่า หากเซิ่งอันจะใช้กำลังบังคับหวูปู่อวี่ แผนก่อกบฏที่เขาคิดไว้ก่อนหน้านี้ก็คงมีคนช่วยทำแทนแล้ว
——นอนจะสำคัญกว่าดูเรื่องสนุกได้ยังไง!
ทั้งสองยืนกรานอย่างหนักแน่น
เซิ่งอันพยักหน้าอย่างพอใจ วางกระดาษเช็ดปากแล้วลุกขึ้น “ในเมื่อพวกคุณรักงานกันขนาดนี้ ก่อนออกเดินทางอย่าลืมบันทึกข้อมูลในชาติก่อนของพวกนอกรีตที่เพิ่งค้นพบใหม่ทั้งสามคนให้ครบ สู้ ๆ”
ทั้งสองคน “…………”
บ้าเอ๊ย ผู้หญิงคนนี้เป็นปีศาจหรือไง!!
เซิ่งอันเดินจากไปแล้ว
ฉีหลิงอู๋ย่อมไปไหนไปกันกับเธอ ส่วนฮ่าวจิ้งเยี่ยกับซ่งหลินเวย์ก็รีบตามไปเช่นกัน
ออกจากโรงอาหาร
ซ่งหลินเวย์ถามอย่างสงสัย “พี่เซิ่ง ทำไมถึงจงใจแกล้งพวกเขาล่ะครับ?”