เมื่อคืนพ่ออู๋กับแม่อู๋ทะเลาะกันเสียงดัง สุดท้ายถึงขั้นลงไม้ลงมือ
แม่อู๋พาอู๋ซ่านอวี่ลูกคนเล็กกลับบ้านเดิมไป
ตอนนี้พ่ออู๋ถึงมีเวลาจัดการอู๋ปู้อวี่ที่เผยความลับออกมา
เขาคว้ากระบองขึ้นมา แต่กลับพบว่าอู๋ปู้อวี่หดกลับเข้าไปในห้อง ปิดประตูล็อกจากด้านในเรียบร้อยแล้ว
พ่ออู๋ด่าลั่น “อู๋ปู้อวี่ แกออกมาเดี๋ยวนี้!”
ในห้องไม่มีเสียงตอบรับแม้แต่น้อย
พ่ออู๋เตะประตูแรง ๆ สองครั้ง แต่ก็เปิดไม่ออก
เขายืนอยู่กับที่ ข่มกลั้นโทสะ มือกำกระบองแน่น
ตั้งแต่เล็กจนโต ลูกชายคนนี้ทำให้เขาโมโหไม่รู้กี่ครั้ง ตอนเด็กยังฉลาดและรู้ความอยู่แท้ ๆ ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร จู่ ๆ ก็ชอบพูดจาเหลวไหล
เรื่องนั้นยังพอว่า แต่พอพาออกไปข้างนอก เดินอยู่ดี ๆ เขาก็เดินตามคนอื่นไปเสียอย่างนั้น...
เคยถูกคนอื่นซ้อมมาแล้ว
แถมยังเคยถูกแจ้งตำรวจว่าเป็นพวกชอบสะกดรอยตามอีกด้วย
พูดได้ว่าลูกชายคนโตคนนี้ทำให้พวกเขาขายหน้ามานักต่อนัก
เพราะเรื่องนี้ สองสามีภรรยาจึงอบรมสั่งสอนเขาอย่างหนักอยู่พักหนึ่ง
พ่ออู๋เชื่อว่าลูกกตัญญูเกิดจากการตีสั่งสอน
เขาจึงเข้มงวดกับลูกมาตลอด
ผลลัพธ์ก็ถือว่าใช้ได้
หลังจากอู๋ปู้อวี่ถูกพวกเขาดัดนิสัย เขาก็เลิกพูดจาเหลวไหล แต่กลับเริ่มเก็บตัว เงียบขรึม ไม่ว่าพูดอะไรด้วยก็ไม่สนใจ
นาน ๆ ครั้งจะพูดสักประโยค แต่ก็ทำให้คนฟังโมโหจนแทบตายได้ทุกที
ทำไมพวกญาติถึงชอบเหน็บแนมอู๋ปู้อวี่น่ะหรือ?
เพราะหลายคนเคยถูกเขาพูดจนเถียงไม่ออกมาแล้ว
ทุกวันนี้อู๋ปู้อวี่ยิ่งไม่ชอบพูดเข้าไปใหญ่ บางครั้งหลายวันก็ไม่ได้ยินเขาพูดสักคำ
เขาไม่ไปทำงาน
ไม่หางานทำ ไม่คบค้าสมาคมกับใคร