นับถอยหลังสู่วันสิ้นโลก: 11 วัน
อาหารกลางวันที่โรงอาหารหน่วยงานพิเศษยังคงอุดมสมบูรณ์ ทั้งของที่บินบนฟ้า วิ่งบนดิน และว่ายอยู่ในน้ำ ขอแค่กินได้และมีประโยชน์ ฝ่ายส่งกำลังก็หามาให้พวกเขาได้
ดังนั้น ไม่ว่าจะเหนื่อยหรือยุ่งแค่ไหน พอถึงเวลาอาหาร สมาชิกทุกคนก็จะมาตรงเวลา
ความจริงใจที่ประเทศมอบให้สมาชิกหน่วยงานพิเศษนั้นแสดงออกมาในทุกด้าน
เซิ่งอันกำลังกินข้าว
ตรงหน้าเธอมีข้าวหนึ่งชามกับอาหารสามอย่าง เป็นเนื้อหนึ่งอย่าง ผักหนึ่งอย่าง และน้ำแกงหนึ่งถ้วย อาหารเนื้อคือหัวสิงโตปูตุ๋น ผักคือผักกาดขาวต้มในน้ำใส ส่วนอีกอย่างคือน้ำแกงทะเล
หัวสิงโตปูตุ๋นเป็นหลี่ซินที่สั่ง
ผักกาดขาวต้มในน้ำใสเป็นเจี่ยงอวี๋ที่สั่งเพราะอยากเปิดหูเปิดตา
ส่วนน้ำแกงทะเลเป็นจางคุนที่สั่ง เพราะเขาชอบอาหารทะเลมาก
เซิ่งอันกับฉีหลิงอู๋ขี้เกียจสั่งอาหารเอง ทางครัวจึงจัดอาหารให้พวกเขาตามรายการของคนอื่น
สารอาหารครบถ้วน รสชาติก็อร่อย
พวกเขานั่งอยู่ฝั่งซ้ายของโรงอาหาร ส่วนฝั่งขวามีชิวอวี่กับสมาชิกกลุ่มเอ
นาน ๆ ทีสองกลุ่มจะมาปรากฏตัวในโรงอาหารพร้อมกัน
โหลวหมิงเวยจากกลุ่มเอเหลือบมองเซิ่งอันกับพวกพ้อง ก่อนจงใจพูดเสียงดังกับเพื่อนร่วมทีมว่า—
“พี่เซียงเก่งเกินไปแล้วมั้ง! พลังต่อสู้ทะลุเพดานไปเลย!”
“แน่นอนสิ นั่นพลังน้ำแข็งนะ หลังอุกกาบาตตกลงมา โลกทั้งใบจะร้อนระอุ อุณหภูมิสูงมาก พลังของพี่เซียงทั้งใช้งานได้จริงและมีประโยชน์สุด ๆ!”
“พี่โหลวก็เก่งมากเหมือนกัน พลังสายฟ้าของพี่แค่ซัดเปรี้ยงเดียวก็ราวกับระเบิดแล้ว”
“ถึงได้บอกไงว่าต้องเป็นผู้มีพลังพิเศษ! คนธรรมดาต่อให้เก่งแค่ไหน ขีดจำกัดก็มีแค่นั้น”
“พี่ชิวของเรานี่แหละเก่งที่สุด ชาติก่อนใคร ๆ ก็ได้ยินชื่อแล้วหวาดผวา ชาตินี้ยังมีผู้แข็งแกร่งอย่างพี่เซียงกับพี่โหลวอยู่ข้างกายอีก”
“ว่าแต่ เราเจอผู้มีพลังพิเศษเพิ่มอีกคนแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ หวังว่าจะเป็นนักสู้เก่ง ๆ อีกคน แบบนี้กลุ่มเราก็ไร้เทียมทานแล้ว ฮ่า ๆ ๆ”
……
เสียงยกยอกันดังไปทั่วโรงอาหาร
ถ้ามองจากมุมพลังพิเศษ กลุ่มเอมีพลังต่อสู้เหนือกว่ากลุ่มบีอยู่บ้าง โดยเฉพาะยังมีชิวอวี่ หัวหน้ากลุ่มที่มีพลังหุ่นเชิด