รถหรูสีดำจอดสนิท
ประตูเปิดออก กู้หานโจวสวมรองเท้าหนัง ก้าวเหยียบหินอ่อนหน้าลานอาคารจินเทรด
เขาเดินเข้าสู่โถงใหญ่ ก้าวผ่านฝูงชน ตรงเข้าลิฟต์ส่วนตัวชั้นบนสุด
ความรู้สึกไร้น้ำหนักพุ่งขึ้นชั่วครู่
"ติ้ง"
ประตูลิฟต์แยกเปิดออกสองข้าง
ชั้นบนสุด — ห้องเตรียมงานชั่วคราว แสงแดดส่องทะลุหน้าต่างกระจกสูง จ้าจนแสบตา
กู้หานโจววางมือข้างหนึ่งลงในกระเป๋ากางเกง เดินไปที่หน้าต่าง ใช้นิ้วชี้แงะใบมู่ลี่ออก
เบื้องล่าง ท้องถนนของเยียนจิง เต็มไปด้วยรถยนต์ที่แล่นสวนกันไม่ขาดสาย
ด้านหลัง เซียวหลี่หนุ่มนายหน้าตัวเล็กหดคอเสื้อ ผ้าหลังเสื้อเปียกชุ่มเป็นรอยใหญ่จากเหงื่อ
เขาสองมือประคองสัญญาเช่า นิ้วมือสั่นเทา
"คุ...คุณกู้..." เซียวหลี่กลืนน้ำลาย ลดเสียงลง "สัญญานี้... รออีกสองวันค่อยเซ็นไหมครับ? พวกนอกนั้น ฉันกลัวว่าเราไปยุ่งด้วยไม่ไหวจริงๆ"
สายตากู้หานโจวไม่ขยับ ยังคงมองดูรถที่ไหลไปด้านล่าง
"ปากกา" เขาพ่นคำเดียวออกมา
เซียวหลี่รีบควานหาปากกาหมึกซึมในกระเป๋าเสื้อสูท
ขณะนั้นเอง
"ปัง!"
ประตูกระจกที่แง้มไว้ ถูกเตะเปิดออกด้วยเท้าข้างหนึ่ง
กระจกสั่นสะเทือนส่งเสียงคราง
มือเซียวหลี่สั่น ปากกา "ตกลง" หล่นลงบนพรม
เสียงฝีเท้ารองเท้าหนังเหยียบพรมหลั่งไหลเข้ามาในห้อง
ชายคนหนึ่งสวมสูทลายเข้ม หวีผมไปข้างหลัง เดินนำหน้า ตามด้วยบอดี้การ์ดสี่คน
สายตาชายคนนั้นกวาดไปยังเซียวหลี่ที่หดตัวอยู่มุมห้อง ก่อนจะหยุดที่แผ่นหลังของกู้หานโจว
"แกคือ... หัวหน้าของหานเยวี่ยแคปปิตอลน่ะเหรอ?"
ชายคนนั้นหัวเราะเยาะ เดินไปที่โต๊ะประชุม ดึงเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมานั่ง
เขาพับขา ปลายรองเท้าแกว่งไปมา
"ขอแนะนำตัว กลุ่มพลังงานใหม่รุ่ยซี ผู้จัดการฝ่ายการค้า หลิวฮุย"
เขาปาบัตรนามบัตรหนึ่งใบลงบนโต๊ะ แผ่นกระดาษเสียดสีกับพื้นผิวโต๊ะจนเกิดเสียง
กู้หานโจวหมุนตัวกลับมา
เขามองนามบัตรแผ่นนั้นหนึ่งครั้ง ไม่ตอบรับ
หลิวฮุยถือความเงียบนั้นเป็นความใจเสาะ มุมปากเหยียดยิ้ม
"เซียวหลี่ไม่ได้บอกแกทางโทรศัพท์ชัดๆ เหรอ?" หลิวฮุยเคาะโต๊ะ "ชั้นนี้ พวกรุ่ยซีเราเพิ่มราคาเท่าตัว ขอเช่าหมดทั้งชั้น บริษัทกระจอกอย่างแก หาที่อื่นปิดป้ายเถอะ"
เซียวหลี่ฝืนใจเดินขึ้นหน้าสองก้าว
"คุณหลิว เรื่องอะไร ก็ต้องพูดกันตามลำดับก่อนหลัง ผมว่าคุณกู้เขาจ่ายเงินมัดจำจองคิวไว้ก่อนแล้วนะครับ..."
"แกมันเป็นใคร ตรงนี้มีที่ให้แกแทรกปากหรือไง?"
หลิวฮุยทุบโต๊ะดังปัง บอดี้การ์ดสี่คนข้างหลังก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
เซียวหลี่ตกใจจนหุบปาก ถอยกลับไปชิดกำแพง
หลิวฮุยหันกลับมามองกู้หานโจวอีกครั้ง
"เพื่อน เพิ่งกลับจากต่างประเทศใช่ไหม?" เขาชี้ไปที่หน้าต่างกระจก "เมืองเยียนจิงนี้ น้ำลึกมาก ไม่ใช่ว่าแกไปตั้งบริษัทบังหน้าเมืองนอกสองเจ้า แล้วกลับมาทำบริษัทลวงโลกจะมาเล่นแถวนี้ได้"
เขาหยิบแก้วน้ำกระเบื้องบนโต๊ะ รินน้ำใส่แก้วตัวเอง
"หานเยวี่ยแคปปิตอล? ไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน ทุนจดทะเบียนจริงมีถึง 20 ล้านหรือเปล่า? กลุ่มพลังงานใหม่รุ่ยซี มูลค่าตลาดหลักหมื่นล้าน กำลังจะได้โครงการเก็บพลังงานของที่ดินผืนหลักรุ่นแรก พวกแกบริษัทล้มลุกคลุกคลานแบบนี้ ไปยุ่งด้วยไม่ได้หรอก"
หลิวฮุยจิบน้ำหนึ่งอึก แล้ววางแก้วลงอย่างหนัก
"ให้เวลาแกสิบนาที เก็บข้าวของแล้วออกไป เงินมัดจำนั้น ผมคืนให้สองเท่าเป็นส่วนตัว ถือว่าซื้อไมตรี"
กู้หานโจวมองเขา
สายตากวาดจากเน็คไทของหลิวฮุย ไปที่แก้วน้ำ แล้วกลับมาที่ใบหน้าของเขา
ไร้ซึ่งอารมณ์
"มูลค่าตลาดหลักหมื่นล้าน" กู้หานโจวเอ่ยปาก
เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกจากกระเป๋ากางเกง ปลายนิ้วเลื่อนไปบนหน้าจอ
"กลุ่มพลังงานใหม่รุ่ยซี"
"ยังไง จะลองเข้าไปค้นข้อมูลพวกเราในเน็ตดูเหรอ?" หลิวฮุยพิงพนักเก้าอี้ หัวเราะออกมา "ไปสิ ดูงบการเงินล่าสุดที่เพิ่งออกมา จะได้รู้จักโลก"
กู้หานโจวกดเลขชุดหนึ่ง
สายเชื่อมต่อ
ปลายสายรับสาย
"โอนเข้าบัญชีบริษัท เปิดการแสดงผลหน้าจอ" กู้หานโจวพูดกับโทรศัพท์
วินาทีต่อมา
หน้าจอขนาด 100 นิ้วบนผนังห้องประชุมสว่างขึ้น
แสงสีน้ำเงินสลัวส่องสว่างครึ่งห้อง
หลิวฮุยหันไปมองโดยไม่รู้ตัว
บนหน้าจอ ปรากฏหน้าบัญชีบริษัทระดับแบล็คโกลด์ของศูนย์ชำระบัญชีนอกชายฝั่งระหว่างประเทศ
ไม่มีไอคอนอื่นใด มีเพียงตัวเลขชุดหนึ่งตรงกลาง
ตัวเลข "5"
ตามด้วยเครื่องหมายจุลภาคสามตัว และศูนย์ยาวเหยียดอีกชุด
ทั้งห้องเงียบกริบ
บอดี้การ์ดสี่คนดูไม่ออกว่าหน้าจอนี้คืออะไร แต่หลิวฮุย เมื่อเห็นหน่วยสกุลเงินในพริบตา รูม่านตาหดตัวทันที
"ดอลลาร์... สหรัฐ?"
เสียงของเขาเปลี่ยนโทน
ห้าสิบล้านล้าน ดอลลาร์สหรัฐ
แปลงเป็นเงินเซี่ยกั๋ว เกือบสี่ล้านล้านบาทของเงินสดหมุนเวียน
ไม่ใช่มูลค่าตลาด ไม่ใช่การประเมินมูลค่า ไม่ใช่ตัวเลขเลเวอเรจ
เป็นเงินจริงทองคำแท้ในบัญชีออมทรัพย์ ที่พร้อมจะทุบอุตสาหกรรมหนึ่งให้แหลกสลายได้ทุกเมื่อ
ปากเซียวหลี่อ้าค้าง ร่างไถลลงไปตามกำแพง
หลิวฮุยรักษาท่าพับขาไว้ แต่ทั้งตัวแข็งทื่อ
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง สายตาจ้องเขม็งไปที่ชุดศูนย์นั่น
เหงื่อผุดขึ้นที่หน้าผาก
กู้หานโจววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะประชุม
"มูลค่าตลาดหลักหมื่นล้าน?" เขาดึงเก้าอี้ตัวหนึ่ง ค่อยๆ นั่งลง
สายตาจับอยู่ที่ใบหน้าของหลิวฮุยที่เริ่มซีดเซียว
"แกเช่าชั้นนี้ไม่ไหวหรอก"
หลิวฮุยดีดตัวออกจากเก้าอี้
ลุกเร็วเกินไป เข่าชนขอบโต๊ะดังตุบ
แต่เขาไม่ทันได้รู้สึกเจ็บ
"คุณ... คุณ..." หลิวฮุยเปลี่ยนคำเรียกขานเอง ลิ้นเริ่มพันกัน
เงินสดสำรองห้าสิบล้านล้านดอลลาร์
หมายความว่า ถ้าอีกฝ่ายต้องการเล่นงานรุ่ยซี ไม่ต้องใช้กลยุทธ์ทางการค้าใดๆ
ใช้กระแสเงินสดทุบตลาดรองโดยตรง สามวัน รุ่ยซีก็ต้องขาดสภาพคล่องจนล้มละลาย
เมื่อกี้ เขา ชี้หน้าคนที่ถือเงินสี่ล้านล้านบาท ว่าบริษัทล้มลุกคลุกคลาน
"คุ...คุณกู้..." ขาหลิวฮุยอ่อนแรง ต้องใช้สองมือยันโต๊ะไว้เพื่อทรงตัว
เขาบีบรอยยิ้มแห้งๆ ออกมา
"เข้าใจผิด... ทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด พวกเราเองก็โดนคนข้างล่างหลอก ไม่รู้ว่าคุณมาทำงานที่นี่..."
กู้หานโจวไม่มองเขา
เขาหันข้าง มองไปที่เซียวหลี่ที่หดตัวอยู่มุมห้อง
"ปากกา"
เซียวหลี่คลานไปอย่างไม่คิดชีวิต เก็บปากกาหมึกซึมจากพื้นพรม
เขาเช็ดปลายปากกากับขากางเกงสองที แล้วยกสองมือส่งให้กู้หานโจว
กู้หานโจวรับปากกามา
ถอดฝาครอบออก เขียนชื่อ "กู้หานโจว" สามตัวลงบนหน้าสุดท้ายของสัญญาเช่า
ในห้องมีเพียงเสียงปากกาเสียดสีกับผิวกระดาษ
เซ็นเสร็จ
กู้หานโจวโยนปากกาลงบนโต๊ะอย่างไม่แยแส
"เชิญกลับ" เขาพูด
ยามรักษาความปลอดภัยนอกประตูรับรู้ความเคลื่อนไหวมานานแล้ว แต่ไม่กล้าเข้าไป
พอได้ยินเสียงสั่งจากข้างใน ยามสี่คนก็พุ่งเข้ามาทันที
"คุณหลิว เชิญ" หัวหน้าทีมยามใบหน้าเย็นชา ทำท่าทางเชิญ
หลิวฮุยยังอยากแก้ตัว
แต่เมื่อสบตากับใบหน้าด้านข้างของกู้หานโจวที่ไม่ได้แม้แต่จะเหลือบตามอง เขาก็กลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ
เขาถูกบอดี้การ์ดพยุงตัวออกจากห้องประชุม
ประตูกระจกปิดลงอีกครั้ง
เสียงฝีเท้าดังห่างออกไปตามทางเดิน
ห้องกลับมาเงียบสงบ
กู้หานโจวลุกขึ้นยืน
เขาเดินไปที่ตู้กดน้ำ ดึงกระดาษทิชชู่แผ่นหนึ่ง เช็ดคราบน้ำที่หลิวฮุยทำหยดลงบนโต๊ะ
กระดาษทิชชู่ทาบลงบนหยดน้ำพอดี ซับแห้ง ขยำเป็นก้อน
โยนลงถังขยะ
รายงานการเงินของกลุ่มพลังงานใหม่รุ่ยซีที่หลิวฮุยโยนทิ้งไว้ ยังอยู่ที่ขอบโต๊ะประชุม
สายตากู้หานโจวตกลงไปบนนั้น
หน้าหยุดอยู่ที่หน้าที่สาม ด้านบนเป็นกราฟแท่งและข้อมูล
เขายื่นมือดึงรายงานเข้ามา
ในหูฟัง เสียงดัง "แกร็ก" เบาๆ
สัญญาณกระแสไฟฟ้าเชื่อมต่อ
"หัวหน้า" เสียงของไป๋ยาดังมาจากในหูฟัง
ปลายนิ้วกู้หานโจวกดลงบนรายงาน
เลื่อนลงไปตามตาราง
สุดท้าย นิ้วชี้ของเขาหยุดอยู่ที่ช่องข้อมูลช่องหนึ่งชื่อว่า การประเมินมูลค่าโครงการเก็บพลังงานระยะที่สาม
"ฉันฟังอยู่" กู้หานโจวพูด
ไป๋ยากำลังเคาะคีย์บอร์ดอยู่ที่ปลายสาย
"พึ่งลองสืบดูเจ้ารุ่ยซีนี้เมื่อกี้"
"บริษัทนี้ ภายนอกทำเกี่ยวกับอุปกรณ์พลังงานใหม่ มูลค่าตลาดถูกปั่นให้สูงมาก"
"แต่ฉันเจาะเข้าไปในคลังโปรโตคอลเบื้องล่างของพวกเขาแล้ว" ไป๋ยาหยุดครู่หนึ่ง "โครงการเก็บพลังงานที่พวกเขาจะเอาที่ดินผืนหลักนั้น มันเป็นเปลือกเปล่าๆ"
ปลายนิ้วกู้หานโจวเคาะบนผิวกระดาษสองที
"ก๊อก ก๊อก"
"สิทธิบัตรเทคโนโลยีในโครงการ ซื้อมาจากแล็บชั้นสามในต่างประเทศที่เป็นของเหลือใช้ ห่วงโซ่เงินทุนทั้งหมดอาศัยบริษัทนอกชายฝั่งหลายเจ้าเล่นเกมซื้อขายความถี่สูง บัญชีเต็มไปด้วยช่องโหว่"
ไป๋ยาหัวเราะเบาๆ
"หัวหน้า เหยื่อตัวแรกที่คุณเลือกตอนลงเยียนจิง เลือกได้แม่นจริงๆ"
"แกะอ้วนตัวนี้ ทั้งตัวเต็มไปด้วยน้ำมัน"
กู้หานโจวปิดรายงานการเงิน
เลื่อนมันไปที่มุมโต๊ะอย่างไม่รีบร้อน
เขามองออกไปนอกหน้าต่างกระจก
แสงแดดเริ่มเฉียง อาคารต่างๆ ของเยียนจิงสะท้อนแสงเป็นประกาย
"อ้วนเกินไป มันก็จะเลี่ยน" เขายกมือปรับข้อมือเสื้อเชิ้ต
"เตรียมลงมีด" กู้หานโจวพูด
"รับทราบ ฉันจะไปตัดใยข้อมูลเบื้องล่างของพวกเขาให้ขาดสะบั้น" ไป๋ยาตัดการสื่อสาร
กู้หานโจวหมุนตัวกลับ
เซียวหลี่ยังยืนอยู่ที่หน้าประตู กอดสัญญาไว้แน่น ร่างกายแข็งทื่อ
"คุ...คุณกู้... ต่อไปผมต้องทำอะไรอีกไหมครับ?"
"ไปสั่งทำป้ายหนึ่งแผ่น" กู้หานโจวเดินออกไปทางประตู
"ป้าย?" เซียวหลี่งง "ป้ายอะไรครับ?"
กู้หานโจวหยุดอยู่หน้าประตูกระจก
"หานเยวี่ยแคปปิตอล"