เครื่องยนต์เครื่องบินส่งเสียงคำราม
บนความสูงหมื่นเมตร แสงอรุณส่องผ่านหน้าต่างชั้นเฟิร์สคลาส ส่องลงบนใบหน้าด้านข้างของกู้หานโจว
เขาพิงเบาะหนังแท้ สวมสูทสีเทาเข้มสั่งตัดสุดเนี๊ยบไม่มีรอยยับ
ปกเสื้อเปิดเล็กน้อย ข้อมือเสื้อเรียบกริบ
กลิ่นสนิมในฝนที่ถล่มซากปรักหักพังโมเอ่อร์ต๋าเมื่อสิบกว่าชั่วโมงก่อน ได้ถูกชำระล้างจนสะอาดหมดจดแล้ว
กู้หานโจวมือซ้ายถือกาแฟดำ มือขวาถือหนังสือเดินทางสีแดงเข้มเล่มใหม่เอี่ยม
ปลายนิ้วเขาลูบปกหนังสือ สายตาจดจ้องอยู่ที่ตัวอักษรสามตัวบนหน้าด้านใน
กู้หานโจว
"แกร็ก"
จากหูฟังมีเสียงก้อนน้ำแข็งกระทบขอบแก้วดังเข้ามา
ตามด้วยเสียงพิมพ์คีย์บอร์ดของไป๋ยา
"หัวหน้า ลงถึงเยียนจิงอีกสองชั่วโมง" เสียงของไป๋ยาแหบพร่า น้ำเสียงตื่นเต้น
กู้หานโจวจิบกาแฟดำคำหนึ่ง
"ความคืบหน้า"
"ตัดเสร็จหมดแล้ว" ไป๋ยากดปุ่มเอนเทอร์ "ห้าหมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ เงินส่วนแบ่งที่ทีมเราแอบงัดออกมาจากปากพวกแก่ทาร์ทารัสในช่วงหลายปีนี้ อยู่ที่นี่หมดแล้ว"
ไป๋ยาหยุดไปครู่หนึ่ง เสียงเริ่มต่ำลง
กู้หานโจวปิดหนังสือเดินทาง โยนลงบนที่นั่งว่างข้างๆ
"ร่องรอยสะอาดไหม?"
"สะอาดแน่นอน! ตามสัญญา หนังสือบัญชีดำขององค์กรฉันไม่ได้แตะแม้แต่บาทเดียว เงินทุกใบที่นี่ ไม่ได้เปื้อนน้ำสกปรกแม้แต่หยดเดียว ตอนนี้เงินก้อนนี้ถูกแบ่งเป็นสามร้อยก้อนเล็ก กระจายเข้าไปในบริษัทเชลล์บนเกาะปลอดภาษีสิบสามแห่ง หมู่เกาะเคย์แมน เบอร์มิวดา เวอร์จิน... อันที่ใช้ได้ฉันใช้หมดแล้ว"
"รวมศูนย์"
"กำลังรวมอยู่! หัวหน้า วิชาปลอมตัวทางการเงินของคุณนี่โหดยิ่งกว่าหน้ากากคนของจิ้งเหยาอีก" ไป๋ยาอมเสียงอยู่ฝั่งนั้น "จากหมู่เกาะเคย์แมนฟอกเข้าไปสวิตเซอร์แลนด์ แล้วผ่านทรัสต์นอกชายฝั่งลักเซมเบิร์ก... วงเวียนนี้ อมตะมาเจอก็ตรวจไม่พบว่าเงินก้อนนี้เป็นของพวกทหารรับจ้างถือปืน"
กู้หานโจวไม่พูดอะไร มองทะเลเมฆนอกหน้าต่าง
"พอเงินนี้เข้าสู่เซี่ยกั๋ว คุณก็คือจระเข้วอลล์สตรีทที่กลับบ้านเกิด ฐานะบริสุทธิ์ ประวัติการทำงานไร้ที่ติ" น้ำเสียงไป๋ยาเริ่มผ่อนคลาย
ทันใดนั้น เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดในหูฟังก็หยุดชะงัก
วินาทีต่อมา เสียงเคาะดังกึกก้องถาโถมลงบนคีย์บอร์ด
"เชี่ย!" ไป๋ยาด่า "เจอของแข็งเข้าแล้ว!"
กู้หานโจวไม่แม้แต่จะเงยหน้า
"พูดมา"
"ศูนย์กำกับดูแลการฟอกเงินของเซี่ยกั๋ว! ระบบจัดการความเสี่ยงของพวกนี้เป็นถังเหล็ก!" ลมหายใจไป๋ยารัว "เงินห้าหมื่นล้านปริมาณใหญ่เกินไป เงินก้อนโตไหลกลับเข้าสู่เซี่ยกั๋วจากบริษัทเชลล์ต่างๆ โปรโตคอลเบื้องล่างกระตุ้นการแจ้งเตือนอัจฉริยะโดยตรง! เงินสะพานรอบที่สามเพิ่งลงจอด ไฟแดงของระบบจัดการความเสี่ยงก็สว่างแล้ว!"
"พวกเขากำลังตามรอยต้นตอ?" กู้หานโจวถาม
"ใช่! ถ้าฝ่าเข้าไปแบบแรง เงินกองกลางมีโอกาสแปดสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะถูกอายัดบังคับ พอสืบถึงเบื้องล่าง บริษัทเชลล์โดนเปิดโปง ฐานะทหารรับจ้างต่างแดนของคุณก็ปกปิดไม่อยู่แล้ว!"
ในชั้นเฟิร์สคลาส พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินคนหนึ่งเข็นรถเสิร์ฟเดินเข้ามาใกล้
สายตาเธอตกบนตัวกู้หานโจว แก้มขึ้นสีแดง
กู้หานโจวยกมือกดลงไปต่ำ สื่อว่าไม่ต้องการบริการ
พนักงานต้อนรับหน้าแดงเดินออกไป
"ถอยกลับ?" ไป๋ยาพูดเร็วมาก เสียงสัญญาณเตือนดังแทรกอยู่ตลอด "หัวหน้า ผลักไปข้างหน้าอีก บัญชีจะถูกล็อกตาย!"
"ไม่ต้องถอย" กู้หานโจววางถ้วยกาแฟลง "พุ่งเข้าใส่"
"พุ่งเข้าใส่? นั่นเท่ากับวิ่งชนกระบอกปืนไม่ใช่เหรอ?"
"ตรรกะของระบบกำกับดูแล คือการจับกระแสเงินทุนปลอดหลักประกันที่ผิดปกติความถี่สูง" นิ้วกู้หานโจวแตะเบาๆ บนขอบโต๊ะ "ตอนนี้เธอมีบริษัทเชลล์ที่มีพื้นฐานธุรกิจจริงอยู่กี่เจ้า?"
ไป๋ยานิ่งไปหนึ่งวินาที
"สี่เจ้า อยู่ที่ยุโรปทั้งหมด สองเจ้าเป็นอุปกรณ์การแพทย์ สองเจ้าเป็นส่วนประกอบพลังงานใหม่"
"พอแล้ว"
กู้หานโจวหันหน้ามองแสงแดดนอกหน้าต่าง
"ย้ายซ้ายไปขวา ตัดเงินที่เหลือทั้งหมดเข้าบริษัทเชลล์อุตสาหกรรมทั้งสี่นี้ ในนามสำนักงานใหญ่ยุโรป ยื่นข้อเสนอการจัดตั้งกองทุนรวมเข้าซื้อกิจการที่ถูกต้องตามกฎหมายต่อเซี่ยกั๋วแผ่นดินใหญ่"
เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดหยุดนิ่ง
"กองทุนรวมเข้าซื้อ?" ไป๋ยาสูดลมหายใจเย็น "เอาเงินเราเอง ซื้อบริษัทเปล่าของเราเอง?"
"ทำหลักประกันหนี้สิน เดินช่องทางพิเศษเงินทุนต่างชาติเข้า" กู้หานโจวเอ่ย "เขาตรวจฟอกเงิน แต่ไม่กั้นการลงทุนภาคธุรกิจจริง ใช้ตรรกะกองทุนป้องกันความเสี่ยงอำพรางการไหลกลับ เปลี่ยนห้าหมื่นล้านนี้ ให้เป็นชิปที่จระเข้วอลล์สตรีทมาที่เซี่ยกั๋วโปรยเงิน"
ปลายหูฟังเหลือเพียงเสียงลมหายใจ
ไม่กี่วินาทีผ่านไป
"ให้ตาย... หัวหน้า สิบสองปีในค่ายนรกของคุณ ไม่ได้ไปเรียนต่อที่วอลล์สตรีท ด้วยเหรอ?"
ไป๋ยาบ่นพึมพำ เสียงพิมพ์คีย์บอร์ดดังขึ้นอีกครั้ง
กู้หานโจวนั่งพิงพนักพิงอีกครั้ง
สามนาทีต่อมา
"ผ่านแล้ว!" ไป๋ยาตบโต๊ะ เสียงน้ำแข็งกระทบกัน "ช่องทางเข้าซื้อเปิดแล้ว ระบบกำกับดูแลตัดสินใจอัตโนมัติว่าเงินก้อนนี้เป็นการลงทุนโดยตรงจากต่างชาติคุณภาพสูง! ไฟแดงเปลี่ยนเป็นเขียวแล้ว!"
"ต่อไป"
"เงินกำลังรวมไหล ระบบอุตสาหกรรมและพาณิชย์เชื่อมต่อสำเร็จ" เสียงไป๋ยาดีใจสุดขีด "ตรวจสอบทุนผ่าน! หัวหน้า ใบอนุญาตเยียนจิงท้องถิ่นอนุมัติแล้ว!"
กู้หานโจวหยิบผ้าเช็ดเปียก เช็ดนิ้วมือ
"ชื่อ"
"หานเยวี่ยแคปปิตอล! ผู้แทนนิติบุคคล กู้หานโจว!" ไป๋ยาหัวเราะ "ทุนจดทะเบียนชำระจริงหนึ่งหมื่นล้านเยียนเซี่ยกั๋วปี้! สะอาด ถูกกฎหมายครบถ้วน ตั้งแต่วันนี้ คุณไม่ใช่ราชาเถ้าถ่านอะไรนั่น คุณคือเซียนเงินกลับบ้านที่รวยที่สุดในเมืองเยียนจิง!"
กู้หานโจวทิ้งผ้าเช็ดเปียก
แปดขวบ
เขาถูกพาตัวออกจากสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ลุยโคลนตมอยู่สิบสองปี
สิ่งที่แลกมาด้วยชีวิต ในวินาทีนี้ กลายเป็นรากฐานที่เขายืนหยัดในเซี่ยกั๋ว
"จับตาดูการเก็บกวาดบัญชีนอกชายฝั่งให้ดี" กู้หานโจวสั่ง
"วางใจ ร่องรอยเผาหมดแล้ว ยังไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" ไป๋ยาหาวพูด "หัวหน้า ตอนนี้เยียนจิงคงเป็นเช้าแล้ว คุณอยู่คนเดียวตรงนั้น เก็บอารมณ์ไว้หน่อย สุนัขจิ้งจอกแก่ในวงการธุรกิจเนี่ย อำมหิตกว่าทหารรับจ้างอีก"
"สุนัขจิ้งจอกกลัวดาบ"
กู้หานโจวพูดเพียงสี่คำ
"ก็จริง" ไป๋ยาหัวเราะ "ใครจะคิดล่ะว่า พวกทำการเงินกลุ่มนี้ จะได้เจอสัตว์ประหลาดแบบไหน ขอให้ลงจอดอย่างมีความสุข พร้อมปฏิบัติการตลอดเวลา"
สัญญาณสื่อสารตัดขาด
กู้หานโจวถอดหูฟัง ใส่ไว้ในกระเป๋าด้านในสูท
ในห้องโดยสารมีเสียงประกาศดังขึ้น
"ท่านผู้โดยสาร ท่านกำลังจะถึงท่าอากาศยานนานาชาติเยียนจิง..."
เครื่องบินทะลุชั้นเมฆ ร่อนลง
ยางเสียดสีพื้น ลำตัวสั่นสะเทือน
กู้หานโจวปลดเข็มขัดนิรภัย หยิบกระเป๋าถือสีดำลงมาจากชั้นวางสัมภาระ
เขาเดินตามผู้คนออกจากสะพานเทียบเครื่องบิน
นอกกำแพงกระจกของสนามบิน แสงแดดจ้าแสบตา
เขาล้วงออกมาจากกระเป๋าได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ กดปุ่มเปิดเครื่องค้างไว้
หน้าจอสว่างขึ้น เชื่อมต่อสัญญาณเครือข่ายเซี่ยกั๋ว
หึ่ง!
หมายเลขท้องถิ่นหมายเลขหนึ่งเด้งขึ้นมา โทรศัพท์สั่น
กู้หานโจวปัดปุ่มรับสาย ยกโทรศัพท์แนบหู
"คุณกู้! ขอบฟ้าที่คุณเปิดเครื่องได้แล้ว!"
ปลายสาย เสียงผู้ชายคนหนึ่งกังวล
กู้หานโจวเดินไปทางประตูสนามบิน ก้าวเท้าไม่หยุด
"พูดมา"
"ผมเสี่ยวหลี่นายหน้าท้องถิ่นไงครับ! เรื่องที่คุณสั่งไว้ตอนอยู่บนฟ้าเมื่อวาน... เจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว!" เสียงเสี่ยวหลี่มีน้ำตาคลอ "ชั้นบนสุดของอาคารจินเทรดที่คุณสนใจ เดิมจองว่าจะเซ็นสัญญาเช่าเช้าวันนี้ แต่ผมเตรียมเช็คเงินมัดจำไว้พร้อมแล้วด้วย!"
กู้หานโจวเดินมาถึงริมถนน รถรับส่งสีดำคันหนึ่งจอดเทียบ คนขับเปิดประตูอย่างนอบน้อม
เขานั่งลงเบาะหลัง ปิดประตู
"ต่อไป"
"ครึ่งชั่วโมงก่อน จู่ๆ ก็มีกลุ่มคนบุกมา!" เสี่ยวหลี่ลดเสียง "อีกฝ่ายจ่ายค่าเช่ารายปีเป็นสองเท่าทันที จะเอาชั้นบนสุดทั้งชั้นแย่งให้หมด! ฝ่ายบริหารอาคารไม่กล้าห้าม ขนาดคิวของคุณยังถูกยกเลิกทิ้งตรงๆ เลย!"
กู้หานโจวพิงพนักพิง มองตึกที่ถอยหลังนอกหน้าต่าง
"สองเท่า?"
"ใช่ครับ! คุณกู้ ผมรู้ว่าคุณไม่ขาดเงิน แต่นี่ไม่ใช่เรื่องเงินจริงๆ!" เสี่ยวหลี่ร้อนใจ "คนที่แย่งที่ เนี่ย เป็นคุณชายตระกูลใหญ่ท้องถิ่นเยียนจิง เขาพาบอดี้การ์ดหลายสิบคน ตอนนี้ยืนเฝ้าประตูอยู่ ผู้จัดการอาคารก้มหัวให้แล้ว เรื่องนี้เราสู้ไม่ได้จริงๆ ไม่งั้น ผมหาที่ทำเลใหม่ให้คุณไหม?"
กู้หานโจวไม่ตอบ
ในสมองเขาผ่านคำว่า"หานเยวี่ยแคปปิตอล"
บริษัทมีแล้ว ขาดแค่ที่ป้ายชื่อ
"ไม่ต้องเปลี่ยน" กู้หานโจวเอ่ย
"อ้าว?" เสี่ยวหลี่ไม่เข้าใจ "แต่คุณกู้ อีกฝ่ายประกาศแล้ว ใครกล้าไปอาคารนั้นแย่งที่กับเขา วันนี้คือไม่ให้หน้า ไม่ให้หน้าก็ต้องได้เห็นเลือด..."
ในเสียงพื้นหลังมีเสียงผลักกันดังมา
"ไปไกลๆ เลย! ยังกล้าโทรมาอีก จะทุบมือแกให้หัก!" เสียงตะโกนดังออกมาจากหูฟัง
กู้หานโจววางสาย
เขาโยนโทรศัพท์ลงบนเบาะ เงยหน้ามองกระจกมองหลังด้านหน้า
"ตึกอาคารจินเทรด"