ฉีซ่งกวาดตามองไปรอบ ๆ
ปกติเขาเป็นคนรักความสะอาด แต่ไม่รู้ว่าชายกางเกงเปื้อนโคลนตั้งแต่เมื่อไรก็ยังไม่ทันสังเกต
ตอนนี้ถนนนอกโรงเรียนเงียบโล่งเพราะฝนตก แม้แต่คนที่เดินผ่านเป็นครั้งคราวก็ไม่ได้สนใจฉีซ่งเลย
ภาพจากกล้องวงจรปิดขาดหายไปตรงนี้ กระเป๋านักเรียนก็อยู่ที่นี่ ข้าวของยังอยู่ครบ มีแค่ตุ๊กตาที่หายไป
ฉีซ่งรู้สึกเสียใจขึ้นมาอย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นกับเขา
เสียใจที่ตัวเองประมาทเกินไป
เขาคิดมาตลอดว่าหลี่หยวนกับพวกนั้นไม่มีทางทำอะไรเขาได้ ต่อให้หลายครั้งพวกนั้นจะมาหาเรื่องถึงตรงหน้า เขาก็แค่สั่งสอนนิดหน่อยเท่านั้น
แต่เขาลืมไปว่าคนโง่พวกนี้ถึงได้หาเรื่องเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉีซ่งก้มหน้าเดินไปอย่างไร้จุดหมาย
ตอนนี้เขาดูหมดสภาพสุด ๆ เปียกโชกไปทั้งตัว ฝนสาดเข้าตาจนแสบอยู่เป็นระยะ
แต่เขาก็ยังไม่หยุดเดิน
ฉีซ่งไม่รู้ว่าผ่านไปนานแค่ไหน ตอนเดินผ่านปากซอยแห่งหนึ่ง ก็มีเสียงหนึ่งลอยแว่วผ่านม่านฝนมา
เสียงนั้นเบามากและหายไปในพริบตา ฉีซ่งแทบฟังไม่ออกด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายพูดว่าอะไร
แต่หัวใจที่เงียบงันมาตลอดกลับเต้นขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ฉีซ่งเบิกตากว้างขึ้นทันที เขามองไปทางที่เสียงดังมาจากเมื่อครู่ ไม่ทันได้คิดอะไรให้มากก็รีบวิ่งไป
ตรงนั้นเป็นมุมอับในตรอกเล็ก ๆ มุมหนึ่งมีถังขยะวางอยู่
สุนัขสีเหลืองตัวหนึ่งหลบฝนอยู่ใต้ถังขยะ
แม้สายตาจะพร่ามัวเพราะสายฝน แต่ฉีซ่งก็ยังมองเห็นว่ามีอะไรบางอย่างถูกทับอยู่ข้าง ๆ สุนัขสีเหลือง