ก่อนที่อิ่งเซียวเซียวจะทันลงมือ เผยเยี่ยนฉือก็หมอบอยู่บนพื้น ยื่นมือขวางกระบี่ยาวเอาไว้ แล้วตวาดว่า “ชิงซวง อย่าเสียมารยาท”
“นายท่าน ท่านเป็นอะไรหรือไม่?” ชิงซวงรีบโยนกระบี่ทิ้ง แล้วประคองเผยเยี่ยนฉือไว้
“รีบขอขมาคุณหนู”
“คุณหนู เมื่อครู่ขออภัย ข้าร้อนใจเกินไป”
อิ่งเซียวเซียวโบกมือ “ไม่เป็นไร เจ้าเป็นห่วงนายท่าน ข้าเข้าใจ”
เผยเยี่ยนฉือกล่าวขอบคุณ ก่อนมองกองเนื้อแหลกบนพื้นแล้วเอ่ยถาม “ขอถามคุณหนู สิ่งนี้คืออะไรหรือ?”
สีหน้าของอิ่งเซียวเซียวเคร่งขรึมขึ้น “หนอนอาฆาต เป็นวิชาอาคมชั่วร้ายชนิดหนึ่ง หลอมขึ้นจากผีร้าย มันจะปล่อยไออาฆาตออกมา เมื่อไออาฆาตเข้มข้นถึงระดับหนึ่ง ก็จะส่งผลต่อจิตใจของคน ทำให้คนคลุ้มคลั่ง ท่านเป็นเช่นนี้เป็นระยะใช่หรือไม่?”
เผยเยี่ยนฉือพยักหน้าเงียบ ๆ
ชิงซวงกล่าวว่า “เพราะเรื่องนี้ ชื่อเสียงของนายท่านจึงพังพินาศ ต่อไปเกรงว่าจะหาคู่ครองได้ยากแล้ว”
“ชิงซวง พูดเหลวไหลอันใด?” เผยเยี่ยนฉือตวาด
ชิงซวงหดคอ ก้มหน้าลง
อิ่งเซียวเซียวอมยิ้มแล้วกล่าวว่า “หนอนอาฆาตถูกกำจัดแล้ว ต่อจากนี้ท่านเพียงพักฟื้นให้ดี ออกไปรับแสงตะวันบ้างเพื่อขับไล่ไออาฆาต ร่างกายก็จะดีขึ้น”
เผยเยี่ยนฉือประสานมือคารวะอิ่งเซียวเซียว ก่อนหยิบถุงเงินใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ “เมื่อครู่ขอบคุณคุณหนูที่ช่วยชีวิต นี่คือค่ารักษา”
อิ่งเซียวเซียวรับถุงเงินมา ชั่งน้ำหนักดูแล้วพบว่ามีไม่น้อย จึงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
รวมกับตอนที่ช่วยเขาขจัดหนอนอาฆาตเมื่อครู่ นางดูดซับพลังม่วงไปไม่น้อย การนี้กำไรเห็น ๆ
“ในเมื่อข้ารับเงินของท่านแล้ว ก็ขอทำความดีให้ถึงที่สุด ข้าจะบอกท่านอีกเรื่องหนึ่ง โชคชะตาและชะตาชีวิตของท่านถูกคนสับเปลี่ยนไปแล้ว”